Ik blijf maar huilen,ik mis je zo, mijn hart is zo zwaar,
wij moesten enkele weken geleden, afscheid nemen van elkaar.
Houden van, is soms loslaten, maar waarom doet dit toch zo'n pijn,
Je bent gelukkig bij je nieuwe vrouwtje, ik zou toch ook gelukkig moeten zijn?
Een laatste blik op jou, vragend kijk je me aan, zittend op haar schoot,
dan rijden jullie de straat uit, ik wil gillen, maar hou me groot.
Ik sluit de voordeur, en zak door mijn benen, niemand die mijn tranen ziet,
ik huil geluidloos, vergeef me meiske, een andere mogelijkheid was er niet.
Zo ver weg, en toch zo dichtbij, ik rouw om jou, al ben je nog in leven,
vergeef me, ik hou zielsveel van jou, daarom heb ik je weggegeven.
Mijn hart en hoofd, hebben de strijd gestreden, het hoofd heeft gewonnen, jij moest gaan,
ik moet er mee leren leven, al heb ik er alles voor gedaan.
Zou jij ons ook missen, voel je je verraden, afgedankt misschien,
zou ik het ooit durven wagen, om jou nog eens te zien?
Zoveel vragen, zoveel verdriet, zo verschrikkelijk veel pijn,
ik hou van je, en mis je enorm, blijf alsjeblieft gelukkig, lief meiske mijn..........

Reageren













