Wat een ellende toen onze adoptie van een hondje niet doorging, maar wat er nog zou komen, de naam zou Swift worden. Want dat had ons oudste kindje bedacht.
En wat een verrassing toen ik op vrijdagnacht nog achter de computer zat om te kijken of ik iets konden vinden waar we helemaal verliefd op konden worden. En een nog grotere verrassing toen ik een hondje had gevonden. 3 maanden oud. Omdat ik het niet erg netjes vind,(en er om half 1 's nachts ook geen vrienden mee maak) heb ik op zaterdag middag maar eens de telefoon gepakt.
Het hondje was er nog en als we wilden konden we gelijk komen kijken. Dat wilden we toch wel heel graag en zijn toen maar aangereden na een half uurtje waren we er en tot onze verbazing waren we bij hele gewone mensen met 2 andere honden en een poesje. Wat een schatje in het echt en wat kan hij leuk spelen met onze kinderen. Ook de streken die ze met de poes uithaalde was een geweldig gezicht.
We zijn met spoed naar de winkel gereden om nog hondenvoer te kopen en een riem.
Een bench hadden we al bij dus het was zo gepiept.
Swift mocht meteen mee, de mevrouw waar hij was had wel wat verdriet omdat het zo'n lekker droppie is.
De eerste nacht is redelijk gegaan maar het kan natuurlijk nog altijd beter.
Wat een lekker ding hebben we en wat een geluk dat we haar gevonden hebben.
Welkom Swift we vinden je helemaal geweldig.


Reageren
















