Het is geen reverse sneezing,dat heeft hij ook,maar dat is niet het probleem.
Ik ben bij 2 dierenartsen geweest.de ene dacht aan een ingeklapte luchtpijp maar na het bekijken van wat filmpjes daarvan weet ik zeker dat het dat niet is.de ander dacht epileptische aanval,maar na het kijken van die filmpjes is het dat ook niet.ondanks dat het 2e stadium van epileptische aanval er wel op lijkt.Het achterover gooien van het kopje en de kramphouding van de gestrekte pootjes.Beide dierenartsen hebben het niet gezien omdat de 1e keer hij onderweg naar de dierenarts al weer bij was en de 2e keer gebeurde dit on 7 uur in de ochtend en na beademen was hij gelukkig best snel weer bij.Mijn hondje is 3 jaar oud,ook de fokker kent dit niet.
hij heeft dit nu 3x gehad in 2,5 jaar en de eerste keer was na een narcose,ondanks dat hij daar al uren uit was.het gebeurd altijd na een slaapje,hij gaapt,rekt zich uit,gooit kopje in zijn net en dan krijgt hij het stik effect en de kramp houding.je ziet de paniek in zijn oogjes dus hij is niet van de wereld zoals bij epilepsie.door hem te beademen komt hij er snel uit.ik kan niet toekijken en afwachten of hij uit zichzelf weer gaat ademen.
een kennis van mij denkt dat het een beknelde zenuw/bloedvat in de nek is en zegt dat als het gebeurd ik zeker moet beademen omdat hij anders kan stikken.ook heb ik gegoogled op een nekhernia maar daar vind ik niks van stoppen met ademen en verkrampte houding.
ik ben als de dood dat het gebeurd als ik niet bij hem ben en ik heb ook een onrustig gevoel.ondanks dat het nu 3x is gebeurd en er wel lang tussen zit zit de schrik er flink in.
ik wil mijn dierenarts foto's laten maken voor de zekerheid om te zien of alles goed zit.
een beknelde zenuw zal een foto niet laten zien,maar ik wil alles doen wat ik kan.
ik slaap echt op de ademhaling van mijn hondje ,bij iedere vreemde kreun ben ik wakker en alert.
maar dit is niet rust gevend.
uiteraard ga ik er alles aan doen om uit te vinden wat dit is.
ik ben bij dierenkliniek meursing geweest waar meerdere dierenartsen en specialisten rondlopen.
ze willen het allemaal zien,maar het komt altijd onverwacht en een filmpje ervan maken is niet iets waar ik aan denk als mijn hondje dit heeft,dan wil ik hem helpen en niet filmen.
ik hoop dat iemand dit leest die een soort gelijk iets heeft meegemaakt of gehoord heeft en mij kan helpen met wat nu te doen.
voel me nu nogal machteloos,maar fijn dat jullie meedenken en reageren