Het gaat nog steeds niet goed met Lotje..
Ze wil helemaal niets eten, misschien een klein stukje frikadel, maar niet noemenswaardig..
Ze lijkt wel wat minder benauwd, maar eigenlijk is het voort gewoon een zielig hoopje hond, ze is echt heel mager nu en lijkt af te blijven vallen.
Ze is van de week wel een paar keer heel eventjes mee naar buiten geweest, maar verder slaapt ze alleen maar, ze ligt dan de hele tijd te rillen, vaak leg ik dan maar een dekentje over haar heen en dan gaat het wel beter.
Lotje heeft echt een rotleven gehad voor ze bij mij kwam, ze heeft al zoveel meegemaakt, ze verdient het niet om in de winter van haar leventje ook nog te moeten lijden.. Ik heb steeds vaker eigenlijk gewoon medelijden met haar, zo sneu om haar zo te zien, had haar zo graag nog een paar mooie maandjes gegeven, dan had ze in het voorjaar nog lekker even in de zon kunnen liggen, daar geniet ze zo van..
Ik ben alleen bang dat dat er niet meer van gaat komen, ik denk dat Lotje snel de regenboogbrug over zal gaan, daar wacht haar dikke vriend Buck op haar en kunnen ze, zoals voorheen, lekker samen in de zon liggen..
Ik zal maandag nog eens gaan overleggen met mijn dierenarts, maar ik denk dat ik diep van binnen de beslissing al genomen heb..
Zit dit nu te typen en de tranen lopen al over mijn wangen, krijg ik een dikke kus van Babs, die heel lief bij Lotje gekropen is, denk dat zij het ook weet..