Ik sluit mij aan bij de bovenstaande reacties; als jullie besluiten dat een DH qua karakter ook het beste bij jullie past, ga dan alsjeblieft op zoek naar een fokker die verantwoordelijk met zijn dieren om gaat. Ik heb hier een Oud Duitse Herder (waarschijnlijk een kruising, maar sinds ik daar achter ben zie ik er weinig andere rassen in terug) die níet gezond is. Ze heeft MDR1 (kan niet tegen veelgebruikte middelen zoals Advantix en standaard wormkuren). Hoewel daar prima mee te leven is, is het altijd dubbel en dwars uitkijken, en lastig. Ook heeft ze een zeer gevoelige maag, ze kan geen koud of lauw water verdragen - het moet echt warm zijn.
Daarnaast komen er heup en elleboogproblemen voor binnen het ras, en een goede fokker zal de ouderdieren hier altijd op testen - met goede reden!
Verder hangt of een DH dé hond is voor jullie in mijn ogen erg af van wat jullie met hem of haar willen gaan doen. Gaan jullie er mee op cursus, willen jullie een sport met hem gaan beoefenen, hoelang willen/kunnen jullie er op een dag mee wandelen en mentale uitdaging bieden? DH's zijn fantastische honden... als ze tevreden zijn en voldoende uitdaging krijgen. Bied je dat niet, dan gaan ze zelf iets zoeken om te doen... zoals behang van de muren peuteren en de tafel opeten.
Duitse Herders hebben ook een consequente opvoeding nodig, zonder dat dit een 'harde' opvoeding is. Het zijn slimme dingen, en zullen niet direct iets doen zoals gevraagd als zij 'van mening' zijn dat het op een andere manier sneller kan of leuker is.
Als je een DH kan bieden wat hij nodig heeft, dan krijg je er enorm veel voor terug; een hond die het liefst zo dicht mogelijk bij je is, je al zijn liefde wil geven en voor je door het vuur gaat 