Vandaag heb ik echt ondervonden dat je hond je beste vriend is. Ik heb deze middag mijn echtgenote naar het hospitaal gebracht, waar men weer eens(reeds de vijfde maal) aanwasjes uit de blaas moet verwijderen. Moeder ligt ook in het hospitaal, en zal van daar naar een rusthuis gaan. Het werd me even allemaal iets te veel,en zat echt down. Het duurde geen 3 minuten, of Joppe zat naast mij in de zetel, en legde zijn kop op mijn schouder en keek me met zulke trouwe ogen aan alsof hij wilde zeggen kom baasje we zijn hier samen en we zullen er samen wel door komen. Hij is nu al de hele avond niet van mijn zijde weg te slaan.



2 doggies





