Hoi Linda, welkom op het forum.
De eerste twee weken (of zoiets) zou ik lekker veel tijd thuis doorbrengen met je pup. Zo wordt jou huis een vertrouwde omgeving.
Probeer te voorkomen dat het pupje constant achter jou aan loopt in huis. Geef haar een eigen plekje (mand, bench iod) waar je bijvoorbeeld een kluifje geeft. Loop dan, zodra ze druk aan het knagen is, rustig naar de keuken. Doe alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Hopelijk heeft ze niet direct door dat je weg loopt en zo kan ze zien dat er niks engs gebeurt als jij er even niet bent, je komt altijd weer terug.
Maak er ook geen feest van als je terug komt. Alles is gewoon de normaalste zaak van de wereld. Zo zal de pup zich het snelste op haar gemak voelen omdat jij je ook heel natuurlijk gedraagt.
Misschien was mijn hondje erg makkelijk maar ik heb hier weinig problemen gehad met alleen zijn. Ik denk dat hoe meer zorgen jij je maakt, hoe onwenniger het is voor je hondje. Die voelt namelijk ook jou spanning.
Maar ach het blijft spannend! Ik zie mezelf nog zo rennen naar de supermarkt. Snel snel snel tas vol proppen en snel snel snel naar huis wat puplief zat vast heel zielig alleen te piepen!! Eenmaal thuis lag meneer gewoon te slapen op de bank en keek amper op toen ik binnen kwam 