Onze 21 maandén oude labradorteefje Puck heeft sinds twee maanden de diagnose myasthenia gravis, MG. Ze heeft spierzwakte in haar achterlijf en een gedeeltelijk verwijde slokdarm. Daarnaast is ze zeer snel vermoeid. We zijn blij dat we weten wat ze heeft, ook al vinden we het erg dat ze het heeft. Ze krijgt het medicijn mestinon, mensen met MG, krijgen dat ook. Het gaat langzamerhand weer wat beter. Maar we kennen geen andere honden die ook MG hebben en als je op internet zoekt schijnt het in Nederland een tamelijk onbekende ziekte te zijn. In de VS is men al verder, maar de berichten lopen erg uiteen. Hoewel Puck de goede behandeling krijgt en we er op tijd bij zijn, krijgen we telkens te horen dat de prognose uiterst onvoorspelbaar is. Ze kan er in principe oud mee worden, mits ze geen longontsteking krijgt of zich verslikt. In de VS hebben ze het er echter over dat bij de meeste honden deze spierziekte gewoon weer geneest. Het betreft dan vaak wetenschapsonderzoeken. Dus nu vraag ik me af wat ik moet geloven. Wie heeft ook een hond met myasthenia gravis en hoe doet jullie hond het? Of wie heeft ervaringen met deze ziekte bij honden? Groeten, Theodora.

Goh wat een slecht nieuws... maar nu weet je tenminste wat er scheelt en kan je met medicatie of therapie wat dingen doen.

Ik ken wel wat mensen met MG. Bij hen uit het zich in spierzwakte waardoor ze een rolwagen nodig hebben. Ik ken geen honden met MG, maar langs deze weg een upje, hoop dat er wat mensen hun ervaringen kunnen delen!

Pas 21 maanden en dan diagnose MG.
Heftig hoor. Kan je wel normale rondjes met haar lopen en wat met haar spelen?
Moet je dat beperkt houden? Is Puck wel vrolijk?
Zijn er nog meer nakomelingen uit hetzelfde nest die MG hebben?
Heb je contact met de fokker en wat zegt die hiervan?
Ik hoop dat Puck toch nog een hondwaardig leven heeft en nog lang bij jullie mag zijn.

Puck komt uit een gelegenheidsnest, dus geen stamboom. Maar ze heeft ook niet de erfelijke vorm. De fokker is wel op de hoogte, ze is een vriendin van mij en vindt het ook heel erg. De uitlaat rondjes zijn nu maximaal een half uur, een half jaar geleden ,liep ze zonder moeite een uur. Ze slaapt wel veel door haar vermoeidheid, maar ook dat gaat door de medicatie weer de goede kant op. We deden een jachtcursus met haar en dat vond ze geweldig, maar dat houdt ze nu niet meer vol. Verder is ze nog steeds een vrolijke hond die nog steeds ondeugend probeert te zijn met haar onvolwassen labradorgedrag en het allerbelangrijkste is dat ze geen pijn heeft. Wij genieten nog volop van haar en zij van haar leven met ons. We zouden alleen wel iets meer informatie willen over deze ziekte bij honden. We vinden het moeilijk te bepalen wat nu het beste is voor haar om haar zo gezond mogelijk te houden.

Denk je dat rashonden geen problemen hebben, maar meisje toch ! 
Vind het zo erg voor jouw Puck, zie die trouwe honde ogen ......je doet wat je kan en geeft hem een zo goed mogelijk leven. Superbaasje voor mij. 

Had je deze info al gevonden?

Treatment
 
If your four-legged friend is diagnosed with myasthenia gravis, your veterinarian will tailor your dog’s treatment specifically to his needs. Treatment may include the use of anticholinesterase drugs. These help to improve muscle strength by reducing the antibodies’ attack on muscle receptors, allowing the muscles to work better. Because dogs with myasthenia gravis have a poorly functioning esophagus, they need to eat or be fed carefully. Make sure that your dog’s head is elevated during feeding and for 10–15 minutes afterward. Pneumonia can be a very serious side effect of any disorder that impacts a dog’s ability to swallow correctly. Your veterinarian will work with you to identify the best way to make sure your dog can eat and drink without the risk of regurgitation or aspirating food/water
 
Bron: http://www.pethealthnetwork.com/dog-health/myasthenia-gravis-dogs
 

Hallo Theodora, ik heb je eerder al een berichtje gestuurd maar dat is je niet opgevallen blijkbaar. Graag wil ik contact met je, over je ervaringen met m.g. bij Puck. Zie mijn berichtje. Tot mails hoop ik, groet Wilma

Theodore, slecht nieuws, hoop dat het niet verder gaat, en dat er toch nog hoop is met medicatie.

fijn dat de gene waar je hond vandaan komt, je bijstaat, je steunt. je hebt zeker mensen nodig die je steunen, alleen is het te moeilijk als je hond zoiets heeft.

je hoort niet vaak dat dit voorkomt bij jonge dieren, meestal op ouder leeftijd, misschien toch eens naar een specialist gaan die hier misschien wel iets voor je kan betekenen ? ik weet het niet hoor, maar zou je heel graag willen helpen, het bezorgd zijn voor een jonge hond waar je dagelijks mee geconfronteerd wordt, is een hele opgave, hoop echt dat er hulp voor je komt.

Hopelijk kan het toch een mooi leven hebben

Dit is een oud topic.
Misschien bes zelf een topic aanmaken