Op onze cursus zeiden ze: je kan niet volledig consequent zijn, want we zijn nu eenmaal mensen met gevoel (de meeste toch) en niet elke situatie is hetzelfde. Voorbeeld: je hond mag niet zomaar blaffen naar voor ons onduidelijke redenen, dus 'bestraf' je hem. Maar door ditzelfde te doen wanneer hij blaft als hij bang is, kan dit weer slecht zijn voor het vertrouwen van je hond in jou als baasje. Dus altijd per situatie kijken wat te doen.
Natuurlijk zijn er wel dingen waarbij je het snelst resultaat hebt als je zo consequent mogelijk bent. Senne sprong altijd veel tegen mensen aan wanneer die in huis kwamen en wanneer hij een speeltje terugbracht bij ons. Wij hebben altijd 'laag' gezegd en wanneer hij bleef springen dan omdraaien en negeren. Het heeft 1 jaar geduurd en nu springt hij (bijna) niet meer. Zo ook met willen spelen terwijl wij daar even geen zin in hadden. Negeren werkte bij Senne het best (soms best moeilijk als hij zijn kop op je schoot legt en van die lieve puppy-ogen opzet) en als hij ging klieren, dan in de bijkeuken. Nu weet hij als ik 'nee' zeg dat het echt niet helpt als hij blijft zeuren (dan sjokt hij weg of hij gaat enthousiast op zoek naar een kandidaat die wel wil spelen).
Als je hond achter iets aangaat (vogels, katten, eenden, enz.) en uiteindelijk terugkomt, dan niet 'straffen' maar belonen, omdat hij toch terug is gekomen. Wat ik vaak deed is snel verstoppen, dan wist Senne niet hoe snel hij terug moest komen om mij te zoeken. En dan flink belonen. Als we nu in het bos lopen, wacht hij bij elke bocht op mij, om me maar niet uit het oog te verliezen.
Wanneer je andere honden en mensen tegenkomt proberen af te leiden met een speeltje of snoepjes, net waar je hond gevoelig voor is.
De puberteit is niet de meest leuke tijd nee. Maar nu merk ik dat het allemaal niet voor niets is geweest, de laatste paar maanden luistert Senne beter en heeft dingen opeens door waarvan ik dacht dat hij het nooit zou begrijpen. Dus vooral volhouden en leuke dingen met je hond blijven doen!! Veel succes!