nu Abby een paar dagen bij ons is twijfel ik erg aan mezelf. ondanks ik vaker een pup op heb gevoed. op de 1 of andere manier ben ik"bang" dat ik het niet goed aan pak.
ze eet sinds gisteren eindelijk haar bakje voer leeg. het zinnelijkheid gaat ook best goed. ze ging gisteren zelfs uit zichzelf naar buiten om even te plassen. abby is een behoorlijke ondeugd, serieus nog nooit meegemaakt maar ongetwijfeld gewoon pupgedrag haha.
De gehele dag is het abby nee. of ze kauwt ergens op, likt de zijkant van de salontafel helemaal af of ze trekt de haartjes uit het bench kleed. of ze heeft wel weer wat anders gevonden.
Hebben jullie wel eens gehad je je afvroeg of je het goed? Ik heb echt het gevoel ik de gehele dag alleen maar nee zeg, dat ik TE streng ben zeg maar. ze speelt ook gewoon met haar speeltjes maar dat gaat soms met gegrom en geblaf en dan is het ook alweer abby nee. ze loopt inmiddels redelijk met het riempje mee en gaat ook al zitten. Ben best veel met haar bezig ook lekker even ravotten.
Nu ik dit schrijf ook. trekt ze de gehele bench overop. (er staat een plaat in de bench om het te verkleinen. dan kauwt ze op de plaat, of dingetjes waar de plaat mee aanzit (deze zitten goed vast hoor) nu staat ze op haar achterpoten en zit aan de tralies boven te rukken. ze is sinds 8 wakker , gespeelt en gegeten en uit geweest. en wil nu gewoon die benchrust. ik negeer haar nu omdat negatieve aandacht natuurlijjk ook aandacht is. maar op dit moment vraag ik me dus echt af, doe ik het wel goed








