" Hier deed Dobby het toen hij net bij ons was. En een paar maanden geleden ineens mensenpoep. Nou, sorry, vergeleken met mensenpoep is honden- en paardenpoep... err nou ja, kattenpis. Een peulenschil.
Gelukkig herinnerde ik me een trucje wat ik wel eens in CSI heb gezien: fervent glimlachen, dan kun je zelf niet overgeven. Bij mij werkt het.
In het geval van de hond van TS zou ik de hond een muilkorf omdoen. Dat doen ze ook wel met honden die stokken of stenen eten en daardoor van binnen beschadigen. Zoveel poep kan nooit goed zijn. De ergernis thuis bij het braken ook niet.
Als jullie twee zich zo ergeren (en dat kan ik me goed voorstellen, met zulk soort gore dingen raakt je geduld een keer op!!), dan is de oplossing de ergernis wegnemen zodat je vanuit die basis verder kan. Met training, met andere voeding, met supplementen. En anders altijd een muilkorf om. Je leeft samen met je hond, maar het moet voor de baasjes ook leefbaar blijven.
"