Neee hoor, niets ernstigs.
We zijn met een vriend mee geweest om een hondje uit te zoeken. Hij kende de stichting niet, en ik heb er natuurlijk mijn knapperd vandaan gehaald.
Odi ging heerlijk mee, meteen de kans om hem te laten zien. Ik ben immers zo trots op mijn ventje. Maria stond al te kijken, maar stond nog even met andere adoptanten te praten. Toen ze naar ons toe kwam, zei ze: ''Mooie hond, zeg.''
Ik zei dat hij hiervandaan kwam, en vroeg of ze hem niet meer herkende, zei dat hij Odi heette. Ze keek me aan, en ze schoot vol. Ze herinnerde zijn naam nog wel, maar door alle neerslachtige berichten over haar stichting was ze haar beeld bij hem kwijt. Ik heb een foto opgezocht van zijn ontmoeting met ons, en toen wist ze het weer. Ze zei dat ze dacht dat hij niet van haar stichting was, omdat hij zo groot was..
Ze vond hem echt super. ''Wat je ook doet, je doet het goed'', waren haar woorden.
Ik was dolgelukkig en zei dat Odi alleen het beste verdiende.
Hier deed ze het voor, zei ze. Odi was het lichtpunt van haar moeilijke dag. Ik was blij dat te horen, ookal herkende ze hem niet.
Ze wilde nog even met hem op de foto, vond Odi geen probleem. Hij ging heerlijk tegen haar aan liggen en genoot van haar aanwezigheid.




3 doggies












