Odi was overal bang voor, doordat hij de eerste 8 maanden geen socialisatie heeft gehad. Ik heb hem eerst laten wennen aan de dagelijkse dingen in en rondom het huis. Stoelen, dekens, mensen, katten, waren allemaal nog eng.
Toen hij dit gewend was, zijn we pas gaan wandelen (hiervoor moest hij zijn behoefte in de tuin leren doen). Hij was bang voor fietsers, auto's, schapen, alles wat groter was dan hij was. Ik heb hem ermee geconfronteerd, we zijn de enge dingen gaan opzoeken. Zo hebben we eens 2 uur langs de provinciale weg gezeten, bij de benzinepomp. Ik heb hem gerustgesteld, laten zien dat het niet eng is, en na een half uur zat hij er al een stuk minder bang bij.
Heb hem overal mee naar toe genomen, soort van puppy-socialisatie.
Nu, een half jaar later, is meneer niet snel meer onder de indruk, hij is niet snel bang. Waar een andere hond hard voor wegrent, rent Odi hard naartoe...
Gedragsprobleem waar we nu mee bezig zijn; beschermend gedrag, en blaffen uit enthousiasme. Dit is 'zomaar' ontstaan, wil het iets intomen. Het hoeft niet te verdwijnen, maar wat minder mag wel.