Hallé en goedemorgen!
Ik vroeg me af of jullie misschien nog ideetje hadden over hoe ik Cosmic's "opspring-probleem" kan aanpakken. Ze doet dit bij anderen, niet bij mij.
Dit is wat ze doet: Ze gaat voor iemand op de grond zitten. Of deze persoon nou wel of niet reageert, ze legt een pootje op de bank. Wederom, wel of geen reactie, ze drukt zichzelf omhoog in een sta-tegen-de-bank-positie en probeert mensen subtiel kusjes te geven en krabt met haar pootje aan iemands arm, en liever nog in het gezicht. Misschien een overbodige opmerking, maar.. niet iedereen is hiervan gediend 
Bij mijn moeder heeft ze het regelmatig geprobeerd. Nu nog meer heel zelden. Mijn moeder negeert haar volkomen. Met een stalen gezicht gaat ze verder met haar verhaal terwijl Cosmic over haar arm heen krabt. Geweldig, haha. Haar (dementerende) vriend, echter, begint al te zuchten als hij Cosmic aan ziet komen.. "Nee-hee.." zegt ie, en dan duwt hij haar terug, waarop Cosmic meteen weer overeind veert met haar pootjes op hem. En dan kijkt hij mij aan, waarop ik zeg, "gewoon negeren". Maar dat doet hij dus niet. Als hij er echt genoeg van begint te krijgen sta ik op en loop ik een rondje door de huiskamer, Cosmic volgt mij dan namelijk.
Bij mijn vader thuis, hebben ze een hele dure nieuwe leren bank. Hier mogen ABSOLUUT geen hondennageltjes op, en het is dus onmogelijk om haar te negeren want ze zou daarmee de hele bank om zeep helpen. Met als gevolg dat wij de hele avond Cosmic zitten te "blokken" met onze benen en haar terug te duwen. Niet echt een ontspannen avondje, zo. Onze oplossing daar is haar iets te kauwen geven, maar ik ben daar soms een aantal uur en dan ligt ze een aantal uur dingen te kauwen, waarna ze veel drinkt en dus óók veel plast, en dan soms 's nachts in huis een ongelukje heeft.
En ten slotte doet ze het bij degene die mij wekelijks komt helpen met mijn administratie. Dit is een enorm lang mooi meisje met hele mooie korte jurkjes van kwetsbaar materiaal, zijden en zo. Cosmic vindt haar nóg leuker, ze springt zelfs tegen haar op als ze nog maar in de gang staat, normaal doet ze het alleen bij mensen die zitten. Hier heb ik voor dezelfde oplossing gekozen, haar op haar kussen liggen met iets te kauwen. Dit bezoek duurt maar een uurtje, dus dat scheelt, maar toch. Deze persoon kan haar dus ook niet negeren, want dan is haar jurkje kapoet!
Negeren kan dus niet altijd. Overigens kent Cosmic het woord "nee" blijkbaar niet. Ik kan haar hier roepen, nee zeggen, afleiden met snoep/speelgoed, maar degene die haar (negatieve) aandacht geeft blijft interessanter. Waarop ik dan weer zo'n opmerking van mijn moeder krijg dat ze een stomme hond is omdat ze niet luistert, en dat ik niet van anderen kan verwachten dat ze haar negeren (en dus mijn hond opvoeden), super constructief 
Om en lang verhaal kort te maken, ik wil haar liever niet in een andere kamer opsluiten als ik ergens ben. Ik wil haar bij me hebben, en bovendien los ik daar het probleem niet mee op, ik zorg alleen dat het niet meer gebeurd.. Hebben jullie tips hoe ik dit misschien aan kan pakken?



3 doggies

Als je haar een bepaalde richting in wil "duwen" doet ze alsof je haar gruwelijk mishandeld, nagelt ze zichzelf vast aan de vloerbedekking en maakt ze zich zo klein mogelijk.





