Ok, ik ben er klaar mee en dat ben ik niet zo snel.
De tranen staan in mijn ogen en ook dat is niets voor mij.
Ik geef niet zo snel op, maar dit is één grote frustratie aan het worden.
Het is zeker mijn eerste hond niet, maar dit slaat alles.
Heb wel eens meer te doen gehad met wat problemen, maar dit slaat alles.
Vanaf het begin dat ik Jessie heb is er eigenlijk altijd wel wat geweest.
Eerst werd ze niet zindelijk en plaste ze zodra ik de kamer uit was.
Hier heb ik hulp voor gezocht.
Uiteindelijk, na 7 maanden is ze zindelijk geworden.
Er waren toen al meer problemen maar daar kon ik wel wat mee.
Ze was bang in het donker bijv. maar reageerde soms ook heel angstig op
de meest vreemde dingen.
Veel tips gekregen van de gedragstherapeut, dus gaan maar.
Maar er is na vanavond ineens iets gesnapt...dit trek ik niet meer.
Voor de problemen die ik oplos, komen er weer een paar in de plaats.
Eerst viel ze zomaar uit naar auto's, dit is voorbij gelukkig.
Nu wordt dit steeds erger, ze valt niet alleen uit naar honden en fietsers, maar ook
naar mensen.
Ook naar de katten die ik heb.
Ik corrigeer dit natuurlijk meteen, maar ze reageert gewoon niet.
Kleine dingen als tegen het aanrecht op springen...ze lijkt er echt gewoon
niet op te reageren?
Betrap haar op heterdaad maar nee hoor ze doet het gewoon weer.
Ze eet poep, rolt door poep heen, het liefst een verse.
Dat doet ze ook gewoon als ik haar aan de riem heb...en ze is razend snel!
Laat zich vallen en het leed is geschiet en je ziet het niet altijd op tijd.
Als ik haar loslaat, wat ik nu dus ook niet graag meer doe, draait ze na een tijdje los te
zijn geweest compleet door. Ze gaat als een gek rondjes rennen en springt
tegen me aan. Bijt me in mijn arm enz enz.
Binnen, dat is het gekke, is ze best gehoorzaam in bepaalde dingen.
Als ik zeg plaats, gaat ze meteen, als ik zeg af...geen probleem, blijf, ook geen probleem.
Ze reageert op, ik ga douchen...dan gaat ze meteen in haar bench.
Ze springt nog steeds tegen mensen op, ook daar ben ik al heel lang mee bezig.
Maar nee hoor, gewoon blijven doen!
Ze barst van de energie, maar het vervelende is dat ik daar nu niet zo heel veel mee kan.
Loslopen kan nu niet, want alle drollen die ze ziet eet ze op en de angst dat
ze een fietser ziet er ervan door gaat?
een kat?
Als ze los gaat, gaat ze los en is ze niet bereikbaar meer.
sorry, maar zit er even doorheen, misschien dat één van jullie nog een tip heeft?
Ik ga zoiezo morgen maar weer eens bellen met die therapeut, want dit gaat van kwaad tot
erger. 
Ik loop op mijn tenen en vind het niet leuk meer om lekker een eind met haar te gaan lopen.
Ontloop iedere hond, mens, kat, kinderwagens en kinderen.



3 doggies
De aan houder wint! 















