mijn vorige hond was een duitse herder, en ik ken het ras als, aktief, zelfbewust, intelligent en vooral heel gevoelig. Ik had er mijn handen vol aan en genoot van elk moment, al was niet alles altijd even makkelijk, maar het zijn heerlijke honden.
Het bijten in de handdoek zou ik ook aanpakken door heel voorzichtig en rustig te doen, de pup rustig, vriendelijk even toespreken kan al wonderen doen. Niet over haar heenhangen, maar naast haar knielen zodat ze zich niet bedreidgd voelt.
Mij werd ook een slipketting aangeraden, dat hoorde bij duitse herders werd er gezegd, zelfs op de duitse herderclub. Het was een ramp, ipv een vrolijk blij hondje, kreeg ik een nerveuze, trekkerige hond die wandelen en de puppycursus helemaal niet meer leuk vond. Ik ben toen naar een hondenschool gegaan die positief omging met mens en hond en de slipketting ging naar de vuilnisbak. Dat was een hele verbetering, ik kreeg mijn leuke vrolijke hond weer terug.
Om zijn aandacht te vragen zou je leuke aandachtspelletjes kunnen doen, lekker samen bezig zijn.
Je bent al goed bezig door hem geestelijk moe te maken met leuke zoekspelletjes. Verder zou ik een dagschema aanhouden waar hij genoeg rust krijgt om alle nieuwe dingen die hij meemaakt te kunnen verwerken.
Laat hem ook gewoon rustig eten en ga niet in de bak graaien (voor het geval dat je dat doet) zo krijgt hij vertrouwen in jou.
Hier zijn nog een paar leuke linkjes om door te nemen
http://www.moniquebladder.nl/blog/2012/09/06/tips-voor-nieuwbakken-pup-eigenaren/
http://www.moniquebladder.nl/blog/2013/04/08/stabiel/
http://kynoblog.com/artikelen/de-puppy-en-de-jonge-hond-over-opgroeien
http://kynoblog.com/artikelen/kalmerende-signalen-de-kunst-van-het-overleven
jammer en ongelooflijk dat je broer zo weinig interesse toont, hij weet niet wat hij mist, een hond is niet vanzelf gelukkig, dat vereist heel wat inzicht. Gelukkig dat jij er bent die het beste met haar voor heeft, daar mag ze heel blij mee zijn![]()





