" Het probleem is dat paardeneiegnaren die denken hun dier te verzekeren van een veilige toekomst doordat ze registreren om hun paard nooit te laten slachten door een maas in de wet hier niet zeker van zijn.
Immers als mensen hun geliefde paard moeten verkopen omdat ze het niet meer kunnen verzorgen of als het paard gestolen (op zich al een horror, maar met dit vooruitzicht helemaal) wordt kan de registratie hun niet beschermen. De paarden kunnen dus onder valse voorwendselen naar een 'goed' adres gaan en vervolgens gewoon geslacht worden.
Het is al vreselijk als je je huisdier moet missen maar als dan ook nog dit zijn lot kan zijn? Terwijl er makkelijk wat aangedaan kan worden door geen paardenvlees te kopen voor hondenconsumptie.
Paardenvlees kopen bij een mensenconsumptie slager is een andere zaak en blijft een persoonlijke keuze. Het geven van slachtafval aan je hond daarvan gaat niet met oplichting en misleiding gepaard.
Hoewel daar ethisch mi zeker vraagtekens bij gesteld mogen worden in onze maatschappij, maar dat geld zeker ook voor de bioindustrie en het laden en transporteren en slachten van slachtdieren. "
Dan is dit toch eigenlijk geen discussie in het licht van jouw onderwerp.
Ik denk/verwacht dat de slachtpaarden die naar het buitenland op transport worden gezet om daar geslacht te worden en waarvan het vlees in Europa goedkoop wordt verkocht, het vele malen beroerder hebben. Neemt niet weg dat als het je eigen paard betreft, waarvan je denkt goede voorzorgsmaatregelen te hebben getroffen, dat het dan uiterst beroerd is als het uiteindelijk wel bij de slacht terecht komt. Ik vraag me eerlijk gezegd af hoeveel echte paardenliefhebbers dit nagaan, zo jaren na verkoop. Dat het gebeurt, dat geloof ik. Maar of dat echt frequent is....daar heb ik mijn twijfels over. Gestolen paarden komen niet zomaar bij Nederlandse slachters terecht. Die sluizen ze doorgaans meteen naar het buitenland door (Oostblok bijv.).