Ik vind dat sommige hier nogal een harde stelling hebben...
Er zijn zoveel situaties waarin je ineens dat luxe leventje kwijt raakt...
denk aan een verplichte huis verkoop... je blijft met toren hoge schulden achter, komt in de schuldsanering, bent alles kwijt en dan ook nog je huisdier op straat zetten (want naar het asiel brengen kost ook geld)....? Hoeveel kun je van iemand afpakken...
En hoe zit dat dan met kinderbijslag, kinderopvang subsidie enz? Je kiest toch ook voor kinderen... zelfs mensen die zwaar in de schulden zitten, nemen kinderen alsof het niets is... Kunnen we die subsidies ook maar beter afschaffen?
Ik denk dat dit ook een pleit is voor het beste van de dieren... want wat gebeurt er nu... en dat is waarschijnlijk nog veel duurder..... Mensen kunnen het niet betalen, stellen de dierenarts uit, dier wordt enkel slechter... mensen kunnen het nog steeds niet betalen... die wordt op straat gezet, beland daarna gratis in het asiel, wordt daar opgevangen, opgelapt door de dierenarts, zal langer in de opvang moeten blijven om te herstellen en wordt uiteindelijk geplaatst voor een bedrag die nooit de kosten dekt die gemaakt zijn... Dan heb je al ons mega overschot aan gezonde katten/kittens maar er komen ook steeds meer zieke dieren bij.. katten en honden... ziektes die voorkomen hadden kunnen worden of minder extreem zouden zijn als er op tijd naar een dierenarts was gegaan...
Daarnaast zie je juist bij de mensen die minder te besteden hebben dat ze op veel bezuinigen denk ook aan de voeding van de dieren waardoor er op langer termijn vaak ook chronische ziektes kunnen ontstaan. Denk aan overgewicht, suikerziekte, gewricht problemen, nierproblemen enz enz.... komen definitieve kosten bij voor medicijnen en het dier beland in het asiel en zie het dan nog maar eens te herplaatsen met een medisch probleem die dan ook al op leeftijd raakt... Jonge, gezonde dieren worden al moeilijk herplaatst laat staan een dier op leeftijd met chronische problemen... dus euthanasie?
Ik vind zeker dat elke diereigenaar zijn verantwoording moet nemen voor zijn huisdieren, dus nee een 100% kostendekking vind ik niet terecht maar om het dierenwelzijn zou ik iets in de vorm van een collectieve basis verzekering die dan iets goedkoper wordt in de maandprijs zeker op zijn plaats vinden als een aanbod waar die mensen voor zouden moeten kunnen kiezen. Dan zou je misschien naar de dekking moeten kijken binnen die verzekering... zoals het verplichten van sterilisatie/castratie, bijv wel het jaarlijkse inenten erin doen (dat kost niet zoveel, maar voorkomt wel veel) maar misschien extreme dingen niet vergoeden, want ja ik ben wel van mening dat ondanks dat het misschien medisch kan, dat je leven een dier niet zomaar moet gaan rekken met een paar maanden/jaar als dat betekend dat het duizenden euro's moet kosten... dan is het misschien die paar maanden/jaar eerder afscheid nemen op een verder goed en prettig leven niet de meest verkeerde optie. Persoonlijk vind ik de dierengeneeskunde best een beetje doorgeslagen in een zekere zin. Omdat het mogelijk is, wil niet zeggen dat je het ook allemaal moet willen....
Je kan het ook omdraaien wat een dier en mens kan krijgen bij iemand met bijv een uitkering. Veel thuis, vaak wandelen, veel aandacht en liefde.. voor een persoon kan het betekenen uit een isolement raken, contact met de buitenwereld, zin in het leven krijgen/houden, een doel om op te staan, beweging, energie!
Iemand die 40 uur werkt en een huisdier betekend dat het dier veel en lang alleen thuis zit, gedragsproblemen kan ontwikkelen, eenzaam wordt, depri wordt enz.... op net als de kinderen door andere verzorgd moet worden overdag. Ik denk dat dieren daar ook niet altijd gelukkiger van worden!
Als je met alles vooraf rekening moet houden, zou je je bijna gaan afvragen, passen huisdieren nog wel in het "moderne leven"?