Vanavond heerlijk gewandeld in het weiland. En wat kwamen we tegen?
Ja hoor... Een haasje.
We laten Sascha er altijd achteraan rennen, is goed voor haar conditie en ze is lang niet zo snel als dat haasje. Odi daarentegen gaat door totdat hij het haasje te pakken heeft. Ik had dus niet op tijd door dat er een haas was, en weg was mijn hond.
Ik roepen en roepen, en op een gegeven moment was hij weg. Ja hoor. Fijn.
Argh. Sprintje getrokken. Eenmaal aangekomen bij mijn oh zo goed luisterende meneer, ligt hij gewoon lekker te rollen in het gras.
Geen haas te zien.
Hieronder de foto's die zijn genomen van het bovengenoemde verhaal 



3 doggies







