" ja klopt Angelique, even de ellende van me afschrijven, gisteren was een dag vol spanning en angst.
Soms moest ik wel anderhalf uur wachten , Bamse moest daar de hele dag vertoeven, en hun overleggen want wat Bamse liet zien op de filmpjes en nu ook lijfelijk aanwezig gisteren was toch wel heel erg heftig , in vergelijking met verleden week vrijdag.
en ja soms kon ik me daar ook niet goed meer houden, de spanning en angst gaat niet in je koude kleren zitten, de vinger had ik zelf al ergens gelegd dat het niet haar tremoren waren die deze pijn en mankheid veroorzaakte.
en wat waardigheid voor Bamse betreft en ook voor mij, nee ik ga niet over de grenzen heen van waardigheid voor een hond of voor mezelf. vandaar dat ik een rolstoel ook afwijst.
en discussies tuurlijk en fijn, en nu kan ik het beter weer aan.
wat de filmpjes betreft,...... de artsen schrokken ervan, en het is maar goed dat ik ze niet kan plaatsen, jullie zouden zeker je bedenkingen erover hebben. na een dag zagen ze wel degelijk wat er met Bamse uiteindelijk aan de hand was, vandaar dat ze na een hele dag observeren pas om 4 uur onder narcose ging. "
.Die rolstoel hebben we het over gehad en je weet hoe ik erover denk! Er zijn grenzen!!!!! Sowieso een hond met een rolstoel.....laat staan zo'n enorme hond als Bamse. Een hond moet wel een hond kunnen zijn en blijven en die dingen kunnen doen die ze het liefst doen. Dan kunnen sommigen wel denken dat ze alles moeten doen om een hond maar bij zichte kunnen houden, dus dan met wieltjes....... Maar dat vind ik geen kwaliteit van leven meer voor een hond. Ik denk dat je dan alleen zelf geen afscheid kunt en wil nemen, dus eigenlijk egoïstische bent. Maar goed, dat is mijn mening en ik respecteer dat er anderen zijn met een andere mening.
Ben daarom ook enorm blij dat dit iets is wat geopereerd kan worden. Natuurlijk zit je niet te wachten op weer een zware operatie voor Bamse en een lange revalidatie. Jammer genoeg is het nu eenmaal zo en dan is het fijn dat Bamse een grote kans heeft om "beter" te worden. In ieder geval weer een geweldige kwaliteit van leven kunnen krijgen. Ik weet hoe het is als je Utrecht maar zit te wachten en van de een naar de ander moet, onderzoeken, narcose, foto's, scans etc. Nachtjes laten blijven (gelukkig kon Bamse weer mee terug), maar dat rotgevoel, de onzekerheid, verdriet, angst....... Ik ken het en ben blij dat je dit voor nu weer achter de rug hebt. Wat kun je als baas ziek zijn als je hond iets heeft en je niet weet wat hij/zij heeft hè?!
Nou, nogmaals zeg ik dat je ook goed op jezelf moet passen. Goed eten/drinken en als het mee zit kun je nu je de diagnose weet misschien ook beter en langer slapen. Geniet verder van het mooie weer en lekker samen zwemmen met Bamse.