Sinds afgelopen winter is Ginny totaal panisch voor knalvuurwerk. Tijdens een wandeling rond de jaarwisseling heeft er iemand zonder te kijken (mag ik hopen...) een rotje van een balkon gegooid vlak voor onze voeten. Toen heb ik zo snel mogelijk afstand geprobeerd te creëren tussen ons en het vuurwerk, maar ik kwam niet heel ver voordat het BOEMM was. En sindsdien is het bij Ginny dus volslagen paniek als er iets knalt.
Rondom de jaarwisseling verwacht ik de knallen zelf ook en doe ik continue alsof er niets aan de hand is (werkt voor geen meter meer nu, terwijl het tijdens haar eerste oud&nieuw eigenlijk prima ging). Maar gisternacht tijdens de laatste ronde was er vanuit het niets ineens een enorme knal, en daarna nog een...
En ik had een doodsbange hond aan de lijn die compleet in paniek was; ze gilde alsof ze werd gemarteld, vloog alle kanten op, en als ze niet verder kon aan de lijn probeerde ze zich op haar buik alsnog met haar voorpoten vooruit te trekken. Ik kan haar nauwelijks houden dan, en ben gisteren uit pure wanhoop maar 'gewoon' midden op de stoep gaan zitten tot ze kalmeerde. Maar zodra ik na 10 minuten weer opstond (toen leek ze kalmer) wilde ze me alsnog het liefst meeslepen naar huis.
Hoe moet ik dit aanpakken? Ik heb zelf niet het idee dat ik gestrest ben op zo'n moment. Ja, in de eerste instantie schrik ik toch ook wel even (onverwacht een hard geluid), maar 'herstel' me daar dan vrijwel direct van. Ik troost haar niet, blijf staan (of gisteren dus zitten) als ze als een malle in het rond vliegt en ga pas weer naar huis als ze weer een beetje relaxt naast me loopt.
Ik weet ook niet hoe ik hier met een GT aan zou moeten werken... het is immers geen situatie die je even op kunt zoeken


3 doggies

Ik denk dat ik inderdaad ook maar weer eens de homeopaat op ga zoeken, kijken wat die voor ons kan betekenen hierin 

