Verbaasd..

Er is me de laatste tijd iets geks opgevallen. 
Mijn ouders hebben altijd 1 of 2 honden thuis gehad, dus ik ben ermee opgegroeid. Al deze honden zijn altijd opgevoed via de strenge aanpak. Op rug rollen als pup, boos worden ipv rustig trainen, en als ze niet luisterden was  dat dominantie en moest je strenger zijn. 
Voor mij is het dus ook een heel proces geweest toen ik hier begon te lezen, want bij bijna alles vond ik jullie meningen maar vreemd. (sorry, haha)
Nu een hele tijd verder (ik ben heel lang stille meelezer geweest, nu al een jaar ongeveer), ben ik heel blij met de nieuwe inzichten bij honden opvoeden, want de 'rustige geduldige' manier ligt ook een stuk dichter bij wie ik echt ben, in plaats van altijd de baas moeten spelen want de hond kan elk moment zijn macht grijpen.

Nu het gekke.. Als ik met 'hondenmensen' in mijn omgeving praat, merk ik dat ze praktisch allemaal van de oude stempel zijn. Allemaal mensen die met honden zijn opgegroeid (mijn leeftijd, 19jr) , of mensen die honden al hun hele leven hebben (volwassenen).

Nu heb ik een vriendin, die nog nooit een hond in haar leven heeft gehad, en mijn vriend. Het enige huisdier wat hij ooit heeft gehad is een hamster. 
Als ik met een van hun praat, mensen die nog nooit ook maar iets met honden trainen hebben gedaan of gelezen, lijken ze van nature al de 'positieve opvoedmethode' aan te hangen! Terwijl ik er maanden over heb gedaan om overtuigd te zijn. 
Zo gisteren mijn vriend: "Ja het is toch logisch als een hond op bed ligt en er niet af gaat, dat beest ligt gewoon lekker op een zacht matras, ik zou ook niet weggaan." "Nou zo logisch is dat niet hoor.. Veel zouden zeggen dat ze dominant is en de baas is." "Dat heeft toch niets met de baas spelen te maken, ze ligt gewoon lekker." 
Of over grommen bij eten "Logisch toch, het is haar eten." 
Niet luisteren bij visite: "Het is ook heel spannend allemaal." 
(offtopic: we hadden het over 'standaardhondenproblemen', enige van deze 3 problemen wat Rhowdy heeft is dat ze de eerste 5 minuten niet luistert bij visite)
Mijn ouders zouden gelijk concluderen dat het dominantie is, mijn vriend (0 hondenervaring), zegt gelijk dat het een logische reactie is van de hond. Mijn ouders zouden streng laten zien ze de baas zijn (bij nekvel pakken), mijn vriend z'n instinct zou zeggen om ermee te trainen om te laten zien wat wel gewenst gedrag is. "Wie ben ik om een hond fysiek tot dingen te dwingen?" 

Precies hetzelfde verhaal met m'n vriendin. Haar vriend over Rhowdy: "Waarom gebruik je geen prikketting?" , en voordat ik mijn verhaal kon doen zei zij al: "Nee joh, wandelen moet toch juist leuk zijn? Ze moet gewoon leren wat gewenst gedrag is."
Over druk zijn bij visite, mijn familie zou hond streng toespreken en naar plaats sturen, m'n vriendin: "Gewoon compleet negeren tot ze rustig zit. Dan pas aaien. Ook niet aankijken dus." 


Wow, enorm lange openingpost, maar ik ben echt verbaasd. Zoals m'n vriend zegt: "Mensen denken gewoon teveel na bij dingen, terwijl het helemaal niet zo ingewikkeld is." 
Ik denk dat ik nog heel veel aan hun ga hebben bij het trainen van Rhowdy

Hey, ja wat een verhaal hé maar je vriend heeft wel gelijk. Hetgeen wel moeilijk is, is om je visite zo ver te krijgen om Rhowdy te negeren. Dit lukt jammer genoeg niet bij ons. Ik ben ervan overtuigd dat alles goed komt als je samenwerkt

Het plaatje klopt helemaal, Met je hond "streng" op te voeden kan het zijn dat er agressief gedrag naar boven komt. Het moet allemaal leuk zijn, zowel voor de hond als voor het baasje. Wat de visite betreft: het is gewoonlijk moeilijker om de bezoekers te "trainen" dan de hond!

Ik vind het echt zo mooi om te zien, dat zij van nature al weten wat mij heel lang gekost heeft.Mijn kijk op honden is echt enorm veranderd sinds ik hier ben. Klinkt heel gek, maar het zijn 'gewoon dieren'. En geen gevaarlijke wezens die de macht proberen over te nemen. 
Luisteren ze niet? Dan hebben ze het gewoon nog niet geleerd. , in plaats van: Luisteren ze niet? Dan zijn ze de baas over jou!
Ik kreeg er altijd een beetje een benauwd gevoel van.

Prima vriend!  

respect naar je hond toe, dan krijg je respect terug, en iedere pup jonge hond is een rebel, probeer het rustig in goede banen te leiden, krijg je een stabiele volwassen hond van.

streng opvoeden, krijg je een zenuwachtige onstabiele hond van... angst voor de baas.

vorm een team samen. en wat is dominant ? dat maken wij er van, als de hond op de bank ligt, en er niet afwilt, dan is tie dominant, nee echt niet, lekker plekkie zal die denken. hahaha

en van te voren de bank taboe houden als je het niet wilt. dan blijft de hond ook niet liggen op de bank als jij de bank in bezit wilt nemen.

en zo zijn er vele mogelijkheden die WIJ er in gebracht hebben, wees conseqwent en recht vaardig, toon respect voor je hond, al is het een pup. het beloont altijd terug. en je krijgt een stabiele hond als ze volwassen zijn.

En dat is precies wat ik bedoel, op die manier naar honden kijken geeft mij veel meer rust. Altijd de baas moeten zijn gaf mij zo'n zenuwachtig gevoel. Doet ze niet wat ik zeg? Dan ga ik ermee trainen, in plaats van me schuldig voelen omdat ze dus duidelijk de baas over me is. Als ik eerst 'plaats' zei liep Rhowdy richting d'r plaats en draaide dan om en ging naar me kijken van: "Moet ik echt?" , en vertikte het dan om naar binnen te gaan. M'n vader liep net de kamer in en zei dat ik strenger moest zijn omdat ze gewoon moest luisteren, en nu de baas is over mij. 
Sinds een paar weken ben ik ermee gaan trainen met snoepjes / speeltjes, en nu RENT ze naar d'r plaats als ik het vraag. Terwijl ik nu echt niet meer of minder de baas over haar ben als toen.

Fijn zeg!
Ik heb het hier meestal andersom helaas.. Veel mensen/kennissen van de oude stempel die mij ook niet snappen  

Gr. Alexandra

Ik heb ook een aantal vrienden die hun hele leven al honden hebben, en die zijn inderdaad ook  van de oude stempel en zijn het niet met mij eens.
En dan heb ik 2 vrienden die nooit honden hebben gehad, en die me dan opeens alles precies vertellen wat ik hier allemaal ook gelezen en geleerd heb. Haha, ik ben echt verbaasd.

Mooi verhaal, Irene, fijn ook dat je ervoor openstaat om het anders te doen en ook dat je naar jezelf durft te kijken..

Dankje , als ik later m'n eigen hond heb (samen met m'n vriend, haha) zal ik de opvoeding totaal anders doen, met hele een hele andere kijk erop.

Met de inzichten die je nu hebt gekregen kan je niet meer terug naar de 'oude manier'. 
Je gaat ZOVEEL meer plezier hebben als je je toekomstige hond op deze manier opvoedt. En zoveel fijner voor jezelf ook! Geen schuldgevoel. 
Slimme vriend en vriendin heb je trouwens! Ik zeg; die twee moet je stevig vasthouden!

Dat van de bank doet me trouwens denken aan Ziva. Zij ligt oh zo graag op de bank. Ze mag er ook op, maar alleen wanneer wij haar uitnodigen. En dat weet zij heel erg goed. Als ze dan toch eens wil proberen, dan geef ik haar het aangeleerde commando 'laag' en dan kijkt ze me heel verontwaardigd aan, nadat ze van de bank is gegaan. Als ze op 'mijn plek' ligt, dan vraag ik haar (echt letterlijk vragen) om wat verder te gaan liggen en dan doet ze dat zonder enig probleem. En daar wordt ze dan ook voor beloond.