@ Kelly, ik ben dus een echte hondenvriend (zelfs teveel volgens sommige mensen) en werk ook elke week in een asiel.
Als ons asiel zou vernemen dat er zoiets was voorgevallen met één van hun honden dan denk ik dat ze deze ook zouden terughalen.
Ik heb niet gebeld, maar ik denk dat de mensen die het wel deden, het in eerste instantie hebben gedaan uit schrik dat Kyra anders heel slecht terecht zou kunnen komen.
Een asiel kent meestal wel de goede manier om te screenen, al geef ik grif toe dat dit dikwijls nog misloopt. Maar met een Stafford of kruising Stafford is het extra oppassen. Vele mensen hangen een mooi verhaaltje op, maar achteraf blijkt het heel wat anders. Als de man die Kyra wil overnemen het echt goed meent, zou ik zeggen ja. Maar hoe weet je dat ?
En bij ons blijven de honden geen 24/24 in het hok. Ze gaan nog meer op wandel dan sommige huishonden.
Wat niet wil zeggen dat ik het goed vind om een hond in het asiel te zetten. Mijn hart breekt altijd, want daar horen ze gewoon niet. Toch wordt er in het asiel een bewijs van goed gedrag en zeden gevraagd, alvorens men een Stafford kan adopteren. Ook zijn er vrijwilligers die hen opvolgen, tenminste bij ons toch.
Mijn probleem is gewoon, die nieuwe baasjes voor Kyra, zijn dat echt z'on lieve mensen ? Ik weet het niet, ik hoop het wel, maar je wil niet weten hoeveel dingen ik al heb gezien en meegemaakt. Dan wordt je wel een stuk achterdochtiger !
Liefs,
Marie-Rose