Dinsdag 25 juni heb ik afscheid moeten nemen van mijn lieve hond Demis
Het doet ongelofelijk pijn,maar ik troost me met de gedachte dat hij nu (eindelijk) rust heeft.
'Houden van is loslaten'....dat heb ik gedaan...voor hem...mijn allerliefste vriendje.
Het volgende gedicht heb ik voor hem geschreven
& Ik vind het een eer hem hier op dit forum te mogen herdenken......
Lieve Demis,
De Held in het verhaal' zo noemde ik je toen Opa er niet meer was
Je beurde me op
liet me wandelen
en liet me zien wat er nog was
Ik mocht bij je huilen
Je kop op mijn been
en telkens maar kijken,geen moment was ik alleen
Wat voor een ander 'gewoon' is
Is dat zeker niet voor mij
Jij voelde als familie,je hoorde er echt bij
Mijn hondenkind
Mijn alles
Mijn vriendje
Mijn maat
Mijn hart huilt
Terwijl mijn hart ook voelt
dat 'het goed is zo'
Ik heb je laten gaan uit liefde
Omdat 'het goed is zo'
Je kop op mijn arm
Mijn armen om jou heen
zo heb ik je laten gaan.....
Omdat 'het goed is zo'
….....mijn hart huilt.....
(Omdat ik van je hou)
Heel veel liefs Demis!
Mandy.
“Als kind wilde ik heel graag 'een hond'
Voor mij ben jij
'Dè hond 'die ik als kind al wilde!”














