Een streek van mijn duitse hersdershond, een van de vele haha want het was een zeer ondernemende hond, was:
Wij waren op vakantie in Tjechie, hond mee die net 9 maanden oud was, nog een pup maar wel een indrukwekkende wolfsgrauwe duitse herder. Tijdens een boswandeling was ik dom genoeg ineens haar riem kwijt. Aangezien de auto bij de bosrand stond was dat niet heel erg dacht ik, dus we lopen gewoon verder genietend van het prachtige bos. Totdat we ineens een groepje padvinders zien zitten. Met eten. Tja alhoewel we haar riepen dat ze bij ons moest komen was ook zij oost indisch doof. Eerst rende ze naar een tas, graaide daar een reep chocla uit, daarna, wild en supervrolijk springend rende ze tussen de etende kinderen. Pakt een broodje uit de hand van een kind dat het op een schreeuwen zet, terwijl de rest van de kinderen dubbel lag van het lachen.
Ik met een rood hoofd de hond te pakken gekregen en ondertussen sorry sorry mompelend, aangezien ik geen tjechisch kan om me te verontschuldigen. Gelukkig was de padvinderleider (heeft geloof ik een naam, akela ofzo?) niet boos en lachte ook mee.