Evy is zo hondstrouw.
Mijn moeder is vandaag naar het ziekenhuis geweest voor een darmonderzoek. Toen ze thuis kwam merkte ik direct verandering bij Evy. Ze kwam zachtjes op mijn moeder af en ging zachtjes tegen haar aan leunen. Normaal is Evy een Rambo als het om begroeten gaat. Het liefst rent ze vol op je af en springt in je armen. Dat laatste hebben we haar afgeleerd, dus nu komt ze op je afgerend en wrijft zich tegen je benen aan.
Mijn moeder voelde zich niet goed en ging naar boven toe. Ik nam Evy mee naar de huiskamer en ging zelf ook naar boven toe om mijn moeder te helpen, de huiskamerdeur had ik achter mij dicht gedaan. Hoe ze het voor elkaar heeft gekregen weet ik niet, maar ineens hoorde ik een hoop gedender op de trap en dat kon toch echt de katten niet zijn. Toen ik de deur open deed om te kijken wat er aan de hand was stond ze daar dan met een kwispelende staart. Ze baande zich een weg langs mij heen, sprong het bed op, kroop zachtjes tegen mijn moeder aan en begon haar zachtjes te likken. Vervolgens liet ze een tevreden zucht en bleef tegen mijn moeder aan liggen met haar kop op haar arm.
Hoe ze vanuit de huiskamer boven is gekomen weet ik echt niet. Misschien heeft ze een deur open gemaakt (zou dan de eerste keer zijn) en misschien had iemand de deur naar het kantoor niet goed dicht gedaan (je kunt bij ons een rondje door het huis lopen). Ze gaat uit zichzelf ook nooit de trap op, dat hebben we haar expres niet aangeleerd. Als ze naar boven toe moet dan wordt ze altijd getild door mijn vader of broertje, maar dat is alleen als ze in het bad gaat. Met Vaderdag is ze ook nog boven op bed geweest, maar dat is dan ook echt alles.
Hoe ze het voor elkaar heeft gekregen weet ik niet, maar het bewijst wel dat Evy hondstrouw is. De schat. 



3 doggies




