Zelf laten lopen? (Ziekjes)

Charlie is al een tijdje niet zo lekker. Hij heeft nu in elk geval een ontstoken keel en mogelijk ook hooikoorts. Vorige week was het diepte punt, hij sliep bijna alleen maar, at vrijwel niks en 1 dag dronk hij ook niet meer. Zodra we toen naar buiten met hem gingen ging hij na 10 meter op de grond liggen of zitten en wilde hij geen stap meer zetten. Zodra ik knielde kwam hij naar mij toe lopen en spong hij op schoot. Geen probleem (het was duidelijk dat hij zich gewoon echt niet lekker voelde), we lieten hem even snel plassen en poepen en gingen dan weer naar binnen. Nu gaat het (in vergelijking met vorige week) een stuk beter, maar goed is het nog niet (hij loopt nog veel z'n keel te schrapen, te niezen buiten, hij eet nog niet zo goed etc). Hij wil wel graag wandelen, maar als we dan naar het bos gaan gaat hij altijd op hetzelfde stukje liggen/zitten/stilstaan en wil hij niet meer mee. Ik dacht dat hij dit deed omdat hij niet naar huis wilde (het is altijd op het begin van de weg naar huis), maar vandaag deed hij het ook toen ik een andere route liep (het was wel op een stuk dat we weer richting huis gingen, maar het was een onbekende plek voor hem en nog best een stuk bij ons huis vandaan).


Nu weet ik niet zo goed wat ik hier mee aan moet. Moet ik hem zelf laten lopen (terwijl hij het mogelijk doet omdat hij zich echt niet lekker voelt) of moet ik hem op de arm mee naar huis nemen (wat hij zelf wil)? Aan de ene kant wil ik Charlie zo weinig mogelijk optillen, hij kan zelf prima lopen (en vind lopen normaal gesproken ook leuk) en wil ik niet dat het een verwende arm-chihuahua wordt, maar aan de andere kant wil ik hem ook niet dwingen iets te doen als hij zich echt niet lekker voelt

Als hij te ziek is kun je hem dragen. Dat vind ik dan niet verwend hoor.Zelf heb ik een hondenbuggy voor als we wat langer gaan lopen. Is echt ideaal.

Het 'probleem' is alleen dat ik niet weet of hij het doet omdat hij zich niet lekker voelt of dat hij het doet omdat hij niet naar huis wil, ik kan dit gedrag niet zo goed peilen. In het bos speelt hij met andere hondjes en is hij over het algemeen heel blij, daar doet hij het echt als we weer richting huis gaan. Daarom dacht ik  eerst dus ook dat het echt was omdat we weer naar huis gaan dan, maar vandaag deed hij het dus ook in een andere situatie (toen heb ik hem wel naar huis gedragen).

Als hij hooikoorts heeft zou ik persoonlijk niet naar het bos gaan. Als ik al zie hoeveel er hier wordt gemaaid... 
 
Heb er zelf ook last van (en ja, ik ga wél gewoon op pad haha )

Het is nog niet duidelijk of hij hooikoorts heeft, we zijn nu eerst bezig met z'n keelontsteking (daaroor zou z'n neusslijmvlies ook geïrriteerd kunnen zijn). We hebben woensdag weer een afspraak met de de dierenarts en hopen dat de keelontsteking dan over is. Maar ik wil daarom nu niet te veel veranderen aan dingen die we doen, zodat we beter kunnen zien wat waardoor wordt veroorzaakt.

Ik zou hem niet tillen puur om het feit dat hij even daarvoor prima kan lopen op zijn 4 pootjes en ook kan spelen.Als hij echt te ziek zou zijn om te lopen zou hij dat ook niet doen.
Het is en blijft een chitje he en als er een hond is dat zich kan aanstellen en diva gedrag kan vertonen zijn het de chitjes.
Heb er zelf een dus weet er ALLES vanaf hahaha.

Ik zou de wandelingen behoorlijk inkorten. Dan kan je zien of ie het weer doet. Zowiezo beter om met een zieke hond rustig aan te doen.

Het is niet dat we hele lange stukken lopen. Behoorlijk inkorten gaat dus ook niet lukken, maar ik kan vanmiddag wel proberen het rondje iets in te korten.

Vandaag ter controle weer bij de dierenarts geweest en die vertelde me dat hij sloom is door de antibiotica die hij krijgt. Wist ik veel dat dat een bijwerking daarvan was . Maar dat verklaart dus een hoop. Ik ga er vanuit dat Charlie dit weekend weer helemaal zichzelf is.

Even los dat het een chi, honden kunnen wel degelijk heel lang doorgaan met spelen en blijven lopen, ook al zijn ze doodziek.

Mijn Rupert is daar een goed voorbeeld van, zelfs toen hij doodziek in mijn armen lag in de wachtkamer van de DA moest hij nog opkijken en wilde hij gaan spelen met de jack russel die binnenkwam. Liep ook met de DA mee en toch hartstikke uitgedroogd en is met spoed geopereerd. ik heb wel geleerd dat dat spelen niet alktijd alles zegt.

Zo heb ik het niet geschreven

@ ts fijn dat je weet waar het moe zijn vandaan komt.

dan zal ik het vast verkeerd gelezen hebben

Maar hoe dan, persoonlijk vind ik het spelen of nog lopen ve een hond geen goede graadmeter.

Hier ben ik het wel mee eens. Charlie kan op dit moment met andere honden spelen, maar dan opeens is hij helemaal 'op'. Vandaag was op dat moment zijn 'beste vriend' erbij en hij zag hem totaal niet meer (terwijl ze normaal elkaar nog geen seconde met rust kunnen laten). 

Maar Jacqueline ik ben het ook met je eens 'dat het wel een chi is'. Die kunnen zich over het algemeen best aanstellen. Dit was dus ook precies mijn dilemma.

Ik zou gewoon proberen te voorkomen dat het zo ver komt. Dan hoef je ook niet uit te vogelen of het door vermoeidheid is of diva gedrag.

Mijn hond heeft op het moment een operatiewond en die heb ik ernstig beperkt in zijn beweging. Kunnen ze best even tegen, wat minder lopen. En als bijkomend voordeel: méér energie over om te genezen.