" Hoe heb jij de rust erin getraint dan christel? "
Door eigenlijk in elke situatie waarin ik zag dat ze opgewonden of gefrustreerd raakten, te wachten tot ze rustig waren en hen dan te belonen voor dit gedrag (met wat ze eigenlijk wilden).
Bijvoorbeeld: gaan wandelen. Doen ze graag. Maar ik ben nooit de deur uitgestapt als ze opgewonden waren. Eerst rustig zijn. En dat is niet even op hun kont gaan zitten, maar rust vanuit de werkelijke emotie. En dan gaat de deur pas open en gaan we lekker op pad. Als ze in de auto zitten en ik stop bij het huis van m'n moeder, wilden ze er graag uit. Maar het portier ging pas open als ze kalm waren. Eens ze dit weten, gaat het daarna vanzelf. Je hoeft het nooit meer 'te vragen'.
In de ene situatie gaat het makkelijker dan in de andere, bij de ene hond gaat het vlotter dan bij de andere.
Zo heeft Nukka het heel erg moeilijk om zich te beheersen bij onze begroeting 's ochtends. Ze is dan zo enthousiast dat ze je het liefst omver kegelt. Ze weet dat dit niet gewenst is, dus staat ze zich in allerbei bochten te wringen om zich te kunnen inhouden, maar haar hele lijfje staat bol van enthousiasme. Hahaha, dat is dan ook weer aandoenlijk, gekke meid. En Nanu heeft het moeilijk om rustig te blijven bij het zien van andere honden.
Maar verder zijn het heel rustige honden, die zich makkelijk aanpassen aan allerlei situaties en niet snel uit hun lood zijn te slaan, en daar ben ik heel erg blij om.
De 5 huisregels? Hmmm, effe denken. Niet slopen, zindelijk zijn, geen eten stelen, en ze mogen niet doordrammen... ik denk dat het dat zo'n beetje is...