Hallo allemaal,
Ik wil dit heel graag even van me afschrijven..
Mijn hondje waarmee ik ben opgegroeid heeft een kwaadaardige tumor (kanker) in haar mond/keel zitten. Ik heb dit afgelopen vrijdag te horen gekregen van mijn dierenarts.
Ze is op dit moment 16 jaar oud, al een hele leeftijd, maar de manier waarop t nu gaat vind ik echt vreselijk. Ze ademt wat moeilijker dan normaal, als ze slaapt maakt ze snurkende geluiden. De dierenarts heeft wat optie's genoemd, waaronder de neus voor een groot gedeelte weg halen.. maar is het dan nog wel dierenliefde? Hoe ver kun je gaan? Ik heb van de dierenarts prednison meegekregen. Iedereen raadt me aan om de medicijnen nog even de tijd te geven (Binnen 2 a 3 dagen moet je wel verbetering zien) ik wil ook zeker niet zomaar de beslissing maken maar ik wil ook zeker niet egoïstisch zijn.
Ik ben met haar ook al een paar keer bij een soort homeopatische dierenarts geweest, ze vertelde mij dat mijn hondje echt en enorm sterk dier is (mijn gewone dierenarts zei dit ook) Ik heb nu op dit moment zo'n tegenstrijdige gevoelens.
Aan de ene kant als ik haar zo hoor ademen denk ik.. ik vind het zo erg voor haar, moet ik nu de dierenarts bellen? maar aan de andere kant.. als ze wakker is loopt ze wat rond, eet goed drinkt goed, ze oogt totaal niet alsof ze op wil geven. Ze is gewoon enorm sterk.
Ik heb nu rond zitten kijken op internet naar behandelingen van tumoren.. ik heb echt alles voor haar over, het maakt me niet uit hoe duur het is maar ik wil haar geen lange lijdensweg tegemoet laten gaan, niet elke keer een narcose of veel behandelingen.
Ik zou het heel fijn vinden als hier misschien iemand een optie weet of idee heeft?
Ik zit er nu op het moment echt helemaal doorheen, sinds gister niks meer kunnen eten en ik ben vannacht bij haar gebleven, ze is uiteindelijk tegen mij aan komen liggen.. ik heb amper 3 uur geslapen ben heel de nacht half wakker gebleven door het geluid van haar adem. Ik laat haar nu liever geen sec. meer alleen.










