vanmiddag liep ik met peter, dinos, cash en de kids op de hei. toen we bijna weer bij de auto waren, kwam er een gezinnetje aanlopen, man, vrouw, zoon, en 3 jack russelltjes, waarvan 1 pupje. dinos liep los, ik lijnde cash aan, vanwege haar recente onbetrouwbare gedrag tegen mensen.
de jr's snuffelden aan dinos, en om een onaanwijsbare reden riep de man 1 van de hondjes terug, maar het beestje was druk aan het snuffelen aan dinos, dus luisterde niet meteen. de man begon te schreeuwen, pakte het diertje bij zijn nekvel, en tilde hem op die manier hoog op, terwijl het hondje het uitkrijste.
hij zette het hondje niet al te zachtzinnig op de grond, terwijl hij schreeuwde dat hij zich niet aan moest stellen.
ik keek naar peter, peter keek naar mij, we keken naar de kids, en liepen maar door.
mijn middelste dochter zei dat het zielig was, en ik zei goed hard dat het idd zielig was, en dat sommige mensen geen honden waard zijn.
thuis gekomen hebben peet en ik er nog over gepraat, en de reden dat we beiden niets hebben gezegd, was dat de kids erbij waren, de man toch niet geluisterd zou hebben, en zulke dingen bij ons nogal snel uit de hand lopen, wat je niet wilt als er zulke jonge kinderen bij lopen.
maar ik heb spijt, zo'n ontzettende spijt, dat ik helemaal niets gedaan heb voor dat arme hondje
misschien(en dat hoop ik echt) komen we ze morgen weer tegen. dan zijn mijn kids bij hun vader, en dan is er niets wat me tegenhoud om die vent flink de waarheid te zeggen.



3 doggies