Band met de hond

Ik heb het idee dat Bryan en ik een veel mindere band hebben dan Ben en ik.

Ben let altijd op mij tijdens het uitlaten. Sta ik stil, stopt hij ook. Wil ik m aaien, komt ie enthousiast bij me staan om geaait te worden. Als er een andere hond in de buurt komt en ik zeg tegen Ben dat ie rustig moet blijven doet ie dat.
Ben is een genot om uit te laten, ik vind het fijn om met hem buiten te zijn.

Bryan wilt tijdens het uitlaten gewoon lopen. Recht vooruit. Bryan uitlaten is dus best saai.. T is achter Bryan aan lopen. Als ik hem roep doet ie niks. Ik heb zelfs getwijfelt of hij misschien doof zou zijn, maar hij kan prima horen!
Als hij los loopt en ik roep hem komt ie wel, nadat ie klaar is met waar hij mee bezig is. Soms heel storend, daarom heb ik Bryan 99% van de tijd aan de flexi. Zo kan hij iets vooruit, maar niet verder dan ik aangeef.

Nu denk ik dat Bryan's gedrag wellicht komt door onze band samen. Met Ben kan ik alles doen. Als ik voor Ben een speeltje uit mijn jaszak haal gaat ie helemaal stuiteren van blijdschap. Bryan reageert buiten helemaal niet op speeltjes en binnen wilt hij ze verstoppen in zijn bench.

Hoe kan ik op een simpele manier de band met Bryan versterken? Ik laat ze sinds kort 's avonds een kwartiertje apart uit, dus 1 uitje niet samen. Bij dit uitje laat ik Bryan loslopen. Meestal gaat hij dan achter de eendjes aan. Ben en Bryan kunnen niet te lang uit elkaar, dan zal het hondje dat thuis zit in paniek raken en enorm gaan slopen. Ik ben begonnen met een kwartier per hond en wil dit gaan uitbreiden naar een half uur per hond.

Ook ga ik tijdens boswandelingen als het lekker weer is nu midden op een grasveld zitten. Ben krijgt zijn bal, ik gooi m af en toe weg. Bryan blijft bij mij om te knuffelen. Hij vind het heerlijk om te rollen in het gras en tegelijk een kriebel over zijn buik te krijgen. Ik geniet daar zelf ook heel erg van als Bryan dan zo ligt.

Dat ziet er ongeveer zo uit:


De band tussen Ben en Bryan is goed. Ben accepteerd het ook als ik Bryan even alleen knuffel, of andersom. Ze weten dat de aandacht wel verdeeld word en ze allebei wel wat krijgen.

Ben en Bryan spelen ook veel samen. Dat is voor mij bijzonder omdat ik Ben zo niet ken. Hij wilde eerder alleen met mij spelen. Daarom ben ik hier persoonlijk heel blij mee. Dat maakt dat ik extra gek ben op Bryan, omdat hij Ben gelukkig maakt!

Voorbeeld van samen spelen:


Ik geef overigens zelden tot nooit snoepjes. Dit omdat ik vind dat dit niet nodig is. Ik geef er soms 1 op een dag, soms niks. Wel krijgen ze 's morgens na hun eerste uitje een blokje schapenvet, dat zien ze ook als een soort koekje.

Bryan is niet super-intelligent. Naja hij is niet dom, maar heeft geen geduld. Hij kan zit, af.. En dan moet ik bijna smeken. Hij heeft een Kong om zichzelf af en toe te vermaken en sinds kort hebben ze samen een Kong Wobbler waarbij Bryan soms wel kijkt wat het doet. Maar als ik hem wil helpen vervalt zijn interesse in de wobbler.
Bij bijtspeeltjes speelt Bryan wel, maar dan vervalt net als bij het uitlaten zijn interesse in mij. Wel speelt hij dus graag met Ben.

Bryan is nog maar 11 maanden oud, dus kan veel leren. Ik wil gewoon de band versterken en zorgen dat dat gaat maken dat hij over een half jaartje net als Ben gewoon altijd normaal los kan lopen. Als jullie tips hebben zie ik die dus graag.

Hmm, ik weet niet zeker of het aan jullie band (of het gebrek daaraan) ligt. Ik denk dat je hondjes gewoon allebei een héél andere persoonlijkheid hebben! Ik merk het hier ook, hoor..
- Cosmic wil altijd bij mij op de bank en in bed, en dan kruipt ze het liefst IN me. Punk ligt relaxed in haar mand.
- Cosmic wil buiten alles zien, overal aan snuffelen, alles opeten, naar andere honden kwispelen, etc. Punk loopt relaxed een pasje achter mij.
- Als Punk en Cosmic los zijn, en ik roep, komt Punk DIRECT. Bij Cosmic kan ik soms een half uurtje gaan zitten wachten.. 
- Punk kan (en is) OVERAL los. Cosmic kan alleen los op plekken waar het LANG duurt voordat ze een weg tegen komt, mocht ze er tussenuit peren..

Ik heb (eindelijk) het gevoel dat ik met beide een band heb, maar op een heel andere manier. Nog steeds zie ik Cosmic als "mijn hond" en Punk als "mijn maatje/partner". Ik denk dat dat ook niet gaat veranderen, tot Punk er niet meer is. Maar Punk en ik gaan way back, we kennen elkaar al acht jaar! Daar kunnen die vier maanden met Cosmic niet aan tippen.. 

Tips heb ik niet zo zeer voor je. Probeer je niet aan Bryan's gedrag te irriteren. Accepteer hem zoals hij is. Dat heeft bij mij gewerkt, het moment waarop ik dacht: "Oké, Cosmic plast binnen.. So be it..", is ze gestopt met plassen en is de irritatie een stuk minder geworden en onze band een stuk hechter. 

Mellow lijkt volgens mij wel een beetje op Cosmic in haar doen en laten. 

Bij het uitlaten let ze ook niet echt op mij, soms kijkt ze wel naar me, maar het is geen zwaan-kleef-aan. Thuis echter... het lijkt wel een stuk klittenband!  
 
Ze gaat liever met mij mee naar buiten of met ons samen, dan alleen met mijn vriend. 

Als mijn vriend thuis komt uit zijn werk is ze blijer dan blij, of ze hem dágen niet heeft gezien.

Maar ondanks dat ze niet zo goed op mij let buiten hebben we toch wel een goede band denk ik, beter dan een jaar geleden. Ze vertrouwd ook steeds wat meer op me. Hoort ze iets engs, dan kijkt ze me aan (ik loop door en negen van de tien keer loopt ze dan met me mee, tenzij het écht heel eng is).

Mijn vriend kan zich nog wel eens irriteren aan Mellow haar dingetjes, ik had dat vorig jaar ook en dat bracht me niet ver (ja, boven, jankend op bed...)

Sinds ik mezelf een flinke schop onder mijn kont heb gegeven en me er (redelijk) bij heb neergelegd dat Mellow nou eenmaal is wie ze is, gaat het beter tussen ons. Nu heeft ze nog steeds wel eens een off day. Nou, jammer dan, morgen weer een dag. En lukt het morgen ook niet, dan komen er daarna nog genoeg andere dagen. 

Tuurlijk is het nog wel eens moeilijk, want ze vertrouwd blijkbaar nog niet voor de volle 100% op me, maar we komen er wel en dat gevoel geeft al meer rust tussen ons beiden.

Bleh, dat bang zijn van dingen.. Ik zat vandaag in de auto, beide raampjes open, Cosmic op de bijrijdersstoel in haar gordel. Staat er aan haar kant een grote grasmaaier. Ik reed 80 en zag hem te laat om het raam nog dicht te doen. Cosmic schrok zich dus een hoedje en sprong/kroop bij mij op schoot (nadeel van zo'n autogordel - de hond kan nog steeds op je kruipen ) dus ik zit nu helemaal onder de paniek-nagel-strepen, want dan kunnen ze, net als katten, hun nagels zo lekker in je zetten om grip te krijgen..
Even later stonden we stil bij het stoplicht, probeert ze uit het raam te springen..  toen was ik even erg blij met die gordel, voortaan doe ik het raam nog maar half open want ik schrok me lam! 

Ik irriteer me op zich niet aan Bryan. Maar ik zou het voor hem ook veel fijner vinden als hij tijdens een boswandeling naast het snuffelen ook op mij zal letten. Dan kan hij ook overdag los.

Nu laat ik ze vaak uit als t NET licht word. Om die tijd slaapt iedereen nog. De eerste andere honden in t bos komen pas om kwart voor 7, de eerste mensen zie ik vaak om half 7. Maar elke dag om 5 uur opstaan zodat Bryan los kan lopen, dat kan natuurlijk niet. Ik probeer het wel vaak te doen.

De oppas wilt Bryan zelfs eigenlijk niet uitlaten omdat hij buiten zo is. Hij doet het wel, omstebeurt een kwartier en altijd Ben als 2e zodat de leukste t laatste komt.
De oppas komt alleen als ik langer dan 5 uur weg wil. Zit ik binnen die 5 uur stuur ik ze alleen met de uitlaatservice mee waar t wel ALTIJD goed gaat. Bryan luisterd daar helemaal niet naar die mevrouw, maar loopt wel keurig met de groep mee.
Dit komt zelden voor, hooguit 1x per maand.

Als ik merk dat er door t weer weinig honden zijn laat ik ze op afgelegen bospaden wel allebei los. Gister was dus het resultaat dat er ineens een mevrouw met 2 staffords achter me stond. 1 van die staffords kan dus niet met andere honden.. Gelukkig had ik Bryan heel snel vast en ging Ben zitten toen ik hem dat vroeg.
Die mevrouw had er gelukkig wel begrip voor en wachtte even tot ik Bryan aangelijnt had en liep aan t eind van dat pad n andere kant op dan ik.

Als Bryan snuffelt vind ik het niet erg.. Het gaat erom dat Bryan echt loopt van "VOORUIT VOORUIT!" Ik twijfel of hij uberhoud wel snuffelt.. Hij heeft gewoon haast haha!

hier ook een verschil van karakters in hond, in dit geval zijn het beide reuen dus daar ligt het dan niet aan maar hier zie ik ook veel verschil in reu en teef.
sowieso vraagt elke hond op een andere manier aandacht, bryan zal dat ook doen, maar echt op zijn manier en die verschilt duidelijk in die van ben. het zal ook minder zichtbaar zijn als bryan aandacht vraagt of op je let dan als ben dat doet, maar hij zal het vast doen. waar ben komt voor een aai over de bol zal bryan even naar je opkijken en dan gewoon weer doorlopen bijvoorbeeld (als ik het zo lees is dat het beeld wat ik erbij heb, maar daar kan ik natuurlijk ook naast zitten)
denk ook dat hoe meer je hier op focust hoe lastiger het wordt voor bryan, want bryan en ben gaan immers super leuk met elkaar om begrijp ik. dat komt denk ik ook voor een groot gedeelte omdat ben zich niet focust op deze kant van bryan, maar duidelijk op een hele andere.

Ik denk dat je twee dingen door elkaar haalt: gehoorzaamheid en een vriendschapsband. Dat de ene hond steeds komt als je roept, stil staat als jij stil staat, commando's opvolgt als je die vraagt, wijst erop dat dit een willing-to-please hond is. Een volgzame hond. Maar een band hebben met een ander levend wezen speelt zich af op een ander niveau. Dat gaat over elkaar begrijpen, aanvoelen, dat gaat over emoties en sensitiviteit, over harmonie.

Als ouders zeggen: ik heb een hele goeie band met m'n zoon of dochter, bedoelen ze niet dat die zo perfect naar hen luistert, maar meer dat ze elkaar aanvoelen, en diepe warmte en genegenheid voor elkaar voelen, ook al verschillen hun meningen en kunnen ze misschien vaak en fel botsen.

Het is toch mooi dat Bryan op het grasveldje ervoor kiest bij je te komen kroelen? Ik vind dat een innig moment. 

Ben is niet super gehoorzaam hoor.. Hij wijkt gewoon nooit bij me vandaan. Als ik in de woonkamer zit ligt Ben op mijn voeten. Als ik buiten ben loopt ie naast mijn voeten. Ik heb m dit nooit aangeleerd en Ben trok eerder ook.. Wel veel minder en hij is altijd wat makkelijker geweest.. Maar Ben is gewoon ergens gaan besluiten van "Nu blijf ik naast lopen"
Ben kent geen basiscommandos. Het zit en pootje leren was meer een soort grapje voor mn kleine broertje, dat hij dan net kon doen of hij Ben had geleerd om te zitten en pootje te geven. Hij doet dit alleen voor een koekje of een speeltje, als je niks aanbied doet hij niks terug.

Ben was eens mee naar een verjaardagsfeestje waar iedereen hem schattig vond, Ben lag op mijn voeten

Bryan zou bij iedereen tegelijk op schoot willen en de hele tijd als een adhder rondrennen tot iedereen weg is.
Hij heeft gewoon haast buiten.

Ook op dat veldje kan ik m eigenlijk niet loslaten. Nu had ik n moment waar hij enkele minuten los liep, maar toen liepen er alweer mensen langs. Dus hij kan niet echt ver lopen. De flexi gaat niet verder dan die 4 meter.

Bryan is gek op rollen in gras.. Als kleine pup deed hij dat al. Ik maakte van de gelegenheid gebruik en ging m op zn buikje kietelen tijdens het rollen.. Toen zag ik dat hij dat wel leuk vond, hij ging zelfs likjes geven enzo.. Doet ie normaal nooit..

Als Ben en Bryan bij mij in bed mogen slapen gaat Bryan altijd op mn buik liggen terwijl Ben liever naast mn voeten of naast mn kussen ligt. Dat op de buik liggen vind ik heel lief, en dan is Bryan heel rustig..

Maar toch heb ik wel het gevoel dat ik met Ben een veel sterkere band heb dan met Bryan. En dat Ben's oplettendheid geen gehoorzaamheid is (want het is m niet aangeleerd, het kwam ineens ongeveer n half jaar na zijn castratie) en dat Ben op mij let omdat hij gewoon graag bij mij is, en ik bij hem. Ben komt nooit verder dan 3 meter bij me vandaan, tenzij ik een bal gooi, en dan rent ie direct terug om de bal te brengen. Maar uit zichzelf gaat ie nooit verder dan die 3 meter. Bryan loopt met zijn flexi van 4 meter verder weg.

Ben heeft natuurlijk ook zijn nadelen. Zoals dat hij bang is voor schreeuwende kinderen. En je moet eens zien hoe veel kinderen hier in t bos achter hun moeder gaan staan krijsen omdat ze een hondje zien.. Dan gaat Ben heel hard blaffen. Hij doet niks, maar hij heeft door dat ze dan wegrennen.

Ben schrikt heel snel.. Als er n eikel uit de boom valt springt hij een meter opzij.

Als Ben ergens geen zin in heeft, kan ik vergeten dat het gebeurd.

In huis ligt Bryan altijd in zijn mand, tenzij ik aan het gamen ben. Omdat ik tijdens het gamen nogal veel aan het murmelen ben gaat hij dan altijd in zijn bench liggen.
Hij speelt veel met Ben en doordat hij veel buiten is slaapt hij heel veel.
Ze zeggen altijd dat jack russels stuiterballen zijn.. Nou Ben en Bryan zijn 's avonds eerder luiaards.

Zo. Ik heb er nog even over kunnen denken. Jullie hebben gelijk over Bryan's karakter. Bryan is inderdaad geen Ben en toch een topper. En natuurlijk ben ik gek op hem.

Wel ga ik alsnog zoeken naar iets om de band tussen mij en Bryan te versterken. Wellicht kan dit met Ben erbij, wellicht niet. Natuurlijk haal ik ze niet permanent uit elkaar, hooguit een uurtje per keer.

Ik heb zelfs al gedacht aan een cursus. Niet om Bryan dingen te leren. Bryan is geen clown, buiten zit en af hoeft ie niks te kunnen. Maar voor de band.

Er viel me ook iets op. Ik laat ze natuurlijk nu 's avonds apart uit. Hier in de straat zijn 3 tuinen waar constant honden in de tuin zitten. Ik irriteer me er dood aan, maar ik ben ook niet perfect dus ik heb die eigenaren gewoon gevraagd dat als ze Ben en Bryan zien aankomen of ze ze dan terug willen roepen. 1 heeft dit ook gedaan. Dan zitten die hondjes alsnog in de tuin, maar niet voor het hek. Dit scheelt mij de last.
Nu liep ik er gister eerst langs met Bryan. Bryan sloeg bij tuin 1 (waar ze keihard blafte) niet aan, als Ben erbij is doet hij dit wel. Bij tuin 2 werden de hondjes keurig teruggeroepen. Bij tuin 3 waren het enkele blafjes.
In het park liet ik Bryan los, en toen stond er ineens een Jack Russel in de buurt. Ik kende de eigenaar niet dus keek heel goed naar Bryan en maakte me klaar om Bryan er weg te halen. Maar Bryan ging gewoon door met spelen! In het park zijn veel eenden.. Dan rent hij lekker langs de waterkant.

Een kwartier later deed ik hetzelfde met Ben. Tuin 1, geen probleem, tuin 2 geen probleem. Tuin 3 sloeg Ben wel aan. Tuin 3 zijn wel vervelende hondjes. 3 hondjes die al de hele buurt bij elkaar schreeuwen als er een mens voorbij loopt. Ze worden volgens mij nooit uitgelaten (tuin ligt vol poep) en zijn dus gewoon energiebommen. Eigenlijk heel zielig. Ben accepteerde dit lawaai niet en blafte daar dus wel terug. Toch liep hij wel makkelijk mee, hij trok niet naar de tuin toe. Als ze samen zijn heb ik er moeite mee om ze bij de tuin weg te halen.

Bij tuin 1 lopen de hondjes vaak t hek uit. Nu stond Bryan gister dus ineens 10 cm voor die hond. Die man ging gelijk naar de deur om t hondje op te halen. Ik zei tegen die man dat ik Bryan bij een volgende keer los laat bij dat hondje. Ik heb daar wel bij vermeld dat Bryan hem geen kwaad zal doen. Maar t is niet eerlijk voor Bryan als dat hondje kan doen wat ie wilt, en Bryan aan mijn voet gehouden word. Hoe moeilijk is t om je hondjes bij je te houden?

Maar kortom, als Ben en Bryan niet samen zijn zijn ze bij het uitlaten wel rustiger. Allebei gewoon. Maar vooral Bryan verdient hier gewoon een pluim. Alsnog heeft hij aan de riem gewoon haast.. En die haast is dus wel iets storend.. Maar hij sloeg niet aan.
Dus als ik iets gevonden heb om Bryan's haast iets te remmen, zodat hij weet dat we niet tijdgebonden zijn buiten, dan zal dit veel goed doen. En ik blijf er van overtuigd dat de band versterken hier al wel wat uitkomst kan bieden

Tips voor het versterken van de band met Bryan zijn dus welkom. Ik wil alles proberen om te kijken of we daardoor dichter bij elkaar komen en elkaar beter begrijpen.

Heel simpel, je kunt je band met Bryan versterken door gewoon lekker met hem alleen te spelen en te trainen.

Zoals ik al zei wil ik geen clown van Bryan maken Maar ik ga eens wat simpele commandos met m oefenen die misschien ooit wel handig kunnen zijn voor m

Je maakt met trainen geen clown van je hond, het versterkt je band met hem en hij zal ook beter naar je leren luisteren wanneer hij los loopt. Tel uit je voordeel.

Is behendigheid niet iets voor jullie?

@Luna dat snap ik wel, maar t moet niet zo zijn dat hij ineens allemaal kunstjes gaat doen enzo.. Want dan denk ik dus wel altijd "het is geen clown"

@Roosje ik denk het niet. Bryan heeft geen concentratievermogen. Zelfs als hij aan t spelen is is hij snel afgeleid. Ik denk dat hij niks zal doen wat in de cursus voorkomt.
Daarbij moet ik t ook nog financieren, behendigheid is wel snel iets wat je een langere tijd zal doen. Dat past niet binnen mijn portemonnee.

Wat je over Bryan zegt (concentratievermogen, snel afgeleid, bang zijn dat hij niks doet, etc.) herken ik zó goed. Toen ik Cosmic inschreef voor de gehoorzaamheidscursus dacht ik, wat als ze het niet leuk vindt? Cosmic wíl helemaal niet luisteren, die wil alleen maar snuffelen en rennen! Die gaat écht niet op mij letten en commando's opvoeren! Maar ze heeft me flink voor gek gezet wat dat betreft. Zodra ik het hek van de trainingsschool doorkom zitten haar ogen op mij gericht. Als ze vijf minuten van dat uur ergens anders naar kijkt is het veel. Ik had dit nóóit verwacht, wil ook graag behendigheid met haar gaan doen maar dacht dat ik dat wel op m'n buik kon schrijven. Nu heb ik weer wat hoop, hihi!

Als er een cursus komt voor Bryan zal ik kijken voor een 10-weken programma. Maar dat zie ik wel als een soort van laatste optie als ik niks anders kan vinden.
Het zal dan inderdaad een standaard cursus voor gehoorzaamheid zijn waarbij ik van te voren al met de trainer zal overleggen dat t echt voor maximaal 10 weken zal zijn. Kleine uitloop kan gebeuren, maar gewoon echt een klein programma.
Ik ben niet zon fan van cursussen en ik vind dat ik Ben dan te lang alleen laat. Cursus duurt n uur, reistijd..

Tja, voor wat hoort wat..

De band tussen mij en Dribbel was al super sterk, maar sinds ik behendigheid doe is die onvoorstelbaar sterk. Daarbij leer je bij een goede hondenschool ook weer het een en ander.

Doe anders eerst een (gratis) proefles.

Dat klopt wel.
Maar als het een cursus word (en dat zit zeker wel in de overweging) zal het een 10-weken programma worden bij een gehoorzaamheidscursus. Ik denk daar ook meer tips te kunnen krijgen voor de persoonlijkheid van Bryan en hem te leren om meer op mij te letten.
Als zijn haast minder word is mijn doel behaald.. Want als die haast minder word kan hij los, want hij komt wel als ik hem roep. Nadat ie klaar is met waar die mee bezig was, maar dat vind ik niet erg.

Ik zal dan eerst de hondenschool bellen om te vragen of ik eerst even met Bryan langs kan komen zodat die trainer Bryan eerst even alleen kan zien.

Maar zoals ik al zei, een cursus is een laatste optie. Ik ga eerst zelf dingen met hem doen.
Ik denk zelf aan het avondrondje met Bryan te gaan hardlopen, echt met Bryan dus..
En ik neem hem om de dag even 20 minuten mee naar boven om commandos te oefenen. Ik heb 1 lege kamer.. Geen prikkels dus!

Behendigheid heb ik enkele jaren geleden geprobeerd met Ben en t faalde. Ik had de trainer van de golden retriever van mn ouders gevraagd of ze iets voor Ben had waardoor die eventueel minder fel zou worden.
Ben was constant aan het blaffen.. Had helemaal geen zin..
De trainer vond t te gevaarlijk om Ben los te laten..

Bryan is ook zo fel, die gaat ook blaffen als hij vast zit.. In dat opzicht is t echt precies Ben

Zoals ik je tekst lees is Bryan een op en top jack-russel in zijn karakter. Tel daarbij dat hij pas 11 maanden is en dus mogelijk nog pubert....

Zoals jij Bryan omschrijft zie ik daar veel van Lex in terug (mijn jack van 13 jaar) al is Lex in meer opzichte nog zelfstandiger in zijn doen en laten. Lex kon ook pas fatsoenlijk in het bos loslopen na zijn 3de jaar en is daarin behoorlijk opgevoed mede door mijn mechelse herder toendertijd... ook hielp het erg doordat ik Lex een taak gaf tijdens het loslopen door het dragen van zijn speeltje. Ik heb met Lex de A cursus gedaan toen hij 2 jaar was en zelfs toen was dat nog lastig genoeg voor hem. Ik stond op een gegeven moment met de lekkerste dingen op het veld maar zodra hij los moest voor een oefening, was hij weg en ging dan bij iedereen buurten (zelfs de mensen in de kantine werden uitgebreid gedag gezegd) ... maar mij zag hij dan echt niet staan hoor .... hij kwam wel uiteindelijk nadat hij klaar was Ik ben daarna zelf gaan trainen met de clicker en dat heeft wel succes gehad bij Lex.

Toch heb ik altijd van pup af aan een enorm sterke band gehad (en nog) met Lex. Kan lezen en schrijven met hem. Maar Lex heeft nou eenmaal een grote zelfstandigheid (iets wat ik zelf juist erg prettig vind). Lex heeft ook zeker wel een jachtinstinkt en een enorme zelfstandige focus op dingen/dieren. Hij kan weken volledig op iets gefocust zijn, zonder dat je hem kunt afleiden tot hij of het te pakken heeft (hij haalt konijnen uit het hok om te killen, al kost hem dat weken piekeren, denkwerk en het juiste moment afwachten) of wanneer het echt weg is.

Wat bij Lex ook heel duidelijk is, in onze band.... dat Lex zich duidelijk veiliger voelt met mij erbij dan zonder mij. Hiermee bedoel ik: als Lex merkt dat ik op HEM let, hij net ff wat verder gaat, dan dat ik hem "negeer". Zodra hij denkt dat ik me er niet mee bemoei, wordt hij automatisch iets afwachtend.
Loopt hij aan de riem valt hij uit naar alle honden (blaffen en trekken), loopt hij los, negeert hij alle honden en loopt hij er over het algemeen met een boog omheen. Als ik hier nieuwe opvang kittens/katten heb en ik zeg geen woord en negeer Lex, gaat Lex voorzichtig kennis maken, Als ik de kittens op schoot heb of bijv zelf op de grond ga zitten bij de kittens en Lex, wordt Lex wat brutaler/enthousiaster (hij zal ze nooit iets doen). Hij voelt zich dus gesterkt in mijn aanwezigheid/ mijn oplettendheid

Lex is vroeger in zijn jonge jaren vaak zat weggelopen in het bos e.d. is zelfs bij vreemde in de auto gesprongen en toen de mensen weg reden ontdekte ze hem op de achter bank ' Buiten is het een allemans vriendje maar in huis is hij wat gereserveerder naar vreemde (al zal hij iedereen vriendelijk begroeten). Lex zal nooit bij mij op bed slapen (dat wilt hij echt niet) maar ik hoef maar een kleding stuk ergens op de grond te leggen (al is het een sok) en Lex ligt er direct bovenop.

Ik denk dat het niet zozeer aan jullie band hoeft te liggen maar meer aan zijn karakter wat ook wel past bij het jonge jack-russel zijn

Maar Ben is mijn echte jack russel en die is zo anders :O

Mijn vorige jack russel was ook een wegloper. Die was echt veroordeeld aan de riem. Hierdoor ben ik altijd heel blij geweest dat Ben een losloper is, die luisterd.

Net was er iemand mee naar t park en liet ik Ben en Bryan dus los. Ineens kwam er een grote witte bulldog spelend aan zetten. Ben had m niet zien aankomen dus ik riep Ben terug (doordat hij schrok ging Ben agressief blaffen), deed hem aan zijn lijn en zei tegen de ander, ff vasthouden.. Toen ben ik Bryan gaan halen. Die enorm blafte tegen de bulldog, maar wel speels.

Toen Bryan doorhad dat ik hem kwam halen ging die in de struiken staan, naar mij kijken. Hij kwam niet, maar ik kon m dus wel pakken.

Van t weekend gaat er misschien ook iemand mee naar het bos, dan lopen ze ook beide los waarschijnlijk.

Bryan heeft heel veel haast buiten. Misschien weerspiegelt hij jouw eigen haast wel. De haast om een band met hem te krijgen, snel, snel, snel...waar blijft die band nou..?Volgens mij komt de band vanzelf. Het blijven natuurlijk unieke karakters, maar ik denk dat er gewoon echt wel wat tijd overheen gaat voor je elkaar echt goed kunt 'lezen'. 
Ik heb zelf een hondje van 11 maanden en enige tijd geleden dacht ik; wanneer komt dat gevoel nou wat al die mensen zeggen, dat je hond je beste vriend is...(ik ben hartstikke gek met mijn beestje hoor en ik vind haar het mooiste hondje ooit gezien, begrijp me niet verkeerd..)
Ik heb slechts 1 hondje en dus geen vergelijkingsmateriaal, jij kan ook nog vergelijken!

Ik dacht precies wat Roosje zei, behendigheid.Sinds ik dat doe het mn hond is onze band nog beter, en anders.

Maar je hebt natuurlijk ook andere hondensporten, flyball bijv. en ik las vandaag over treibball..
Misschien dat je zoiets kan vinden wat jullie leuk vinden