Wat ik het weekend gezien heb staat op mijn netvlies gebrand. Ik moet het even van me afschrijven.
Ik zag een hondje dat er zo zielig en ziek uit zag dat ik er helemaal naar van werd! En toen ik het baasje vervolgens hoorde praten alsof er niets aan de hand was schoten de tranen in m'n ogen. Het baasje was zwaar beledigd dat mensen hadden gezegd dat haar hondje niet gezond was! Het beestje was een mega kleine chihuahua, kleiner dan mijn voet (maat 38). De heupbotjes waren helemaal zichtbaar, de vacht was dof en er zaten kale plekjes op. De oogjes waren erg vies en z'n anaalklieren leken dik en opgezwollen. Het beestje had een halsbandje om zijn ini-mini nekje waar hij aan meegesleurd werd. Toen het beesje bang was en al bibberend steun zocht bij het baasje lachte zij (en haar vriendinnen) smakelijk en zeiden 'Aw hebbie het koud?' om vervolgens weer gezellig verder te kletsen met elkaar.
Echt ik kon wel janken. Zo klein, bang en onbegrepen
Ik ben weggelopen. Praten had geen zit, ik was zó boos. Als ik nu weer aan het beestje denk wordt ik weer triest.



3 doggies



