Vanmiddag kwam ik thuis om 12 uur van mijn werk. Tara, Mars en de poezen kwamen mij begroeten.
Effe knuffelen en toen lekker met Taar en Mars (pup van 10 weken) naar buiten in de tuin.
Half uurtje later kwam Tara ook naar binnen.
Grote meid, dus kreeg ze een kauw staafje. Heeft ze heerlijk opgegeten. Toen nestelde ze zich aan de voeten van mijn man. Die achter de computer zat.
Hij vond het naar poep ruiken en dachten dat de pup iets had gedaan. Nee onder de tafel zei hij. Daar lag Tara. Ik duwde haar opzij. Maar ze reageerde zo raar. Ze wilde niet opstaan. Toen ik haar op haar poten zette, zakte ze zo raar in elkaar, ogen rolde weg en haar tandvlees en lippen verkleurde van roze naar wit. Ze liet haar poep en plas lopen.
Heeeeeeeeeeel eng.
Gelijk dierenarts gebeld, onze eigen dierenarts en konden meteen komen.
Taar effe neergelegd en toen kwamen de poezen en Mars heel dichtbij.
Ze stonden allemaal er om hond en drukten hun neusjes tegen Tara aan.
Ze namen echt afscheid.
Onderweg naar de dierenarts voelde ik haar hartslag, heel onregelmatig.
Ze hapte naar lucht, blies ballonnetjes van haar wangen.
Opeens voelde ik niets meer.
Ze is overleden in mijn armen.
Bij de dierenarts vertelde hij, accuut hartfalen.
Ze zou volgende maand 13 zijn geworden.










3 doggies



















