Pup & oudere hond gaan niet samen..

A.s. maandag komt er iemand die ook GT is maar ik ben toch erg benieuwd wat jullie hierop te zeggen hebben.

Wij hebben sinds 3 weken Obi, onze Zwitserse witte herder pup. Hij is niet de enige hond in het huishouden we hebben namelijk nog een Westy van 15. Echter gaat het niet goed tussen de twee en hier is de pup zeker niet alleen schuldig aan.

Toen we de pup meebrachten is er die dag nog gespeeld met de pup door de oudere hond. Maar nu is het alleen een boze grom en luid geblaf als de pup ook maar in de buurt komt. Soms reageert de pup "heey wat leuk spelen!" en raakt hij haar fysiek aan en dan snauwt ze het af. Onze oudere hond bijt de pup niet maar snauwt wel en soms raakt ze perongeluk met haar tand hem in z'n snuit en dan piept ie even. Maar verder geen bijten of zo..

Wij leiden onze pup af met speelgoed en proberen dit soort "confrontaties" met de oudere hond te voorkomen. We corrigeren de pup ook maar de pup is niet alleen schuldig.  De oudere hond reageert niet fair en zelfs als de pup al langsloopt en gewoon kalm is dan reageert ze al. Dan reageert de pup dus ook en heb je een scene in huis waarin er door beide partijen luid geblaft wordt en veel gegromt. Met veel fysiek contact waarbij de pup probeert boven haar te staan.

Onze westy heeft 3 jaar geleden haar bekken gebroken en is door deze handicap niet meer zo bewegelijk als ze had kunnen zijn. Misschien dat dit meespeelt? Onze westy is doof en dus niet weg te sturen met verbale commando's. (Dit maakt alles nog moeilijker). Maar ze wil ook  niet weg ze zoekt de pup zelfs op maar als de pup in de buurt komt dan begint ze te snauwen.

Het is echt ontzettend stressvol en ik ben nu op het punt dan ik ben bang dat al het gesnauw van de oudere hond onze pup op een negatieve manier aan het beïnvloeden is. En dat wil ik dus echt niet... Ik lees wel eens vaker van die verhalen waarbij het in het begin bij het introduceren van een pup erg fout gaat en later na de oudere hond het toch goed kan vinden met de jonge  hond maar ik ben bang dat dit hier nooit gaat gebeuren. Het is nou eenmaal een herdershond en hij speelt ruw (vooral met z'n poten op schouderbladen proberen te gooien etc). En ik ben bang dat hij het oudere hondje ook wel eens pijn doet of zo. Dat ze daarom zo reageert en al bij voorbaat hem wel wil hebben.

We proberen haar eerst aandacht te geven maar onze pup is in 1 seconde bij je en onze Westy in ca. 15 seconden als het niet nog langer duurt voordat ze bij je gelopen is. Soms denk ik "hadden we dit maar nooit gedaan". Ik was ALTIJD al voor een herplaatser maar mijn vader wou zo graag een pup in huis hebben. Dus is het uiteindelijk een pup geworden. *zucht*.

We hadden eerst dus een golden retriever die al stukken jonger was dan de oude hond en daar ging het altijd zo super mee. Die twee konden zo goed spelen en overweg met elkaar. Maar dit werkt gewoon (nog) niet.... ik wordt er zo moedeloos van. Ik wil het beste voor beide honden en niet opgeven. Maar soms ben ik écht gewoon aan het janken..

Heeft één van jullie misschien tips of iets herkenbaars meegemaakt en hoe is dat uiteindelijk gegaan?

ja zo herkenbaar, 15 jaar en niet meer de jongste, die wil van zijn oude dag genieten, alles rustig aan, en gaan wanneer hij wil. houdt de pup bij hem vandaan, als je bemerkt dat de oudere er in het geheel geen prijs op stelt op de jonge nieuwkomer.

het leeftijds verschil is groot, de hond die al oud is is aan zijn laatste stukje bezig. misschien toch door spelen wat minder geworden en een dag lang stijf en pijnlijke ledematen, vandaar houdt de pup bij hem vandaan.

en niet huilen meis, kom op, het is heel normaal dat een hond van deze leeftijd niet meer met een speelse pup wilt optrekken. daar moet je niet om huilen, geef veel aandacht aan allebei maar apart.

ga met de kleine pup wandelen, de ronde die je gewend bent, en speel met je pup. als je pup is uitgespeeld kan je de oudere ook mee nemen zodat ze toch samen zijn, maar niet meer met elkaar gaan ravotten, je oudere hond wil dat niet meer.

Jeetje wat vervelend. Ik heb geen ervaring met twee honden met zo een groot leeftijdsverschil, maar ik kan me wel voorstellen dat je Westy niet op zo een druktemaker zit te wachten.

Misschien kan je ze wat meer gescheiden houden van elkaar? Het zal wel erg pittig zijn voor de Westy, en tja, een pup wil natuurijk doerakken en lekker klieren.

Wellicht kan je de pup af en toe lekker even laten ravotten met een andere, stabiele, volwassen hond. Zo kan je pup toch zijn honden skills leren maar geef je de oudere hond niet teveel stress

Wij gaan met de pup naar de puppy cursus en ik ken iemand met een super lieve grotere hond. Maar als ze langskomt met haar hond staat onze pup vanachter onze benen te kijken naar de andere hond en vermijd interactie zo veel mogelijk. Ik merk aan onze pup dat hij niet meer bang is voor kleinere honden (want die hebben we al veel ontmoet) maar grotere honden vindt hij nog erg eng. Terwijl die grote hond écht niets doet...


Gisteren kwam ik een vrouw tegen met een berner sennen die de pup praktisch negeerde en braaf met z'n baasje z'n weg vervolgde maar de pup begon ineens te grommen naar die hond(niet de lip omhoog of zo) . Misschien zelfs wel om een reactie uit te lokken bij die hond? Maar dat had ie dus nog niet eerder gedaan... Daarom ben ik bang dat hij op een negatieve manier beïnvloed wordt door onze oudere hond.

De vraag die mij gelijk te binnen schiet,is,wat is de reden dat jullie een pup in huis gehaald hebben,naast de Westie van 15 jaar oud..??

Wanneer er gekozen wordt voor een tweede hond,is het belangrijk om rekening te houden met de leeftijd van de 1e hond,wanneer de 1e hond een pup is,is het niet verstandig om een 2e pup erbij te nemen,omdat de 1e pup nog heel veel aandacht en begeleiding nodig heeft.
Wanneer de 1e hond een leeftijd bereikt heeft,dat deze mooi volwassen is,mooi in balans is,goed sociaal is,de hondentaal goek kent en er weinig problemen zijn,dus een stabiele hond,dan kan een pup mooi het goede voorbeeld krijgen en veel leren van de 1e hond!
Het leeftijdsverschil tussen 2 honden moet dus ook niet te groot zijn!
Want dan krijg je een heel groot verschil in behoefte,een pup is heel energiek en speels en een oudere hond heeft liever wat rust.

Ik vind hier het leeftijdsverschil wel erg groot,eerlijk gezegd.
De 1e hond is 14 jaar alleen geweest,heeft zo lang de volle aandacht kunnen krijgen,zo lang een bepaald leven gelijdt!
Wanneer er een 2e hond bij komt,is dit voor de 1e hond heel erg wennen,de aandcaht is ineens niet meer optimaal voor de 1e hond maar moet verdeeld worden!
2 honden klinkt leuk en gezellig,kan het ook zeker zijn maar is ook een hoop geregel,want ten eerste is er een sowieso een leeftijdsverschil,de 1e hond is al wat verder qua ontwikkelingen en behoeften dan bv een pup.
Een pup mag niet lang lopen,een volwassen hond wel,heeft die behoefte ook en moet energie kwijt.
De pup moet naar pupcursus om dingen te leren maar ook de volwassen hond heeft behoefte om iets met baasje/vrouwtje te doen!
Je moet dus je tijd opsplitsen,om beide honden wel te kunnen geven wat ze nodig hebben!
Ik hoop dat je je hierop hebt voorbereid!

Onze Westy is nog nooit alleen geweest. Eerst met een duitse herder en een jack russel daarna met een Golden retriever. Dus nee ze heeft nooit de aandacht alleen gehad. Ze is nu een beetje meer als een half jaar alleen geweest.

Dit wat je beschrijft snap ik. En dit is waarom ik aangestuurd heb op een herplaatser. Een hond die z'n puppyperiode achter zich had. Maar helaas was niet iedereen in het gezin hiermee eens. Dus is het toch een pup geworden. Onze golden was een herplaatser en onze duitse herder ook. Onze westie zelf was een heel ander soort pup toen ze klein was. Misschien dat we ons hierop ook verkeken hebben.

We houden ze ook zo veel mogelijk uit elkaar en zonderen de westie ook af zodat ze goed kan slapen en rusten. Met de westie wordt ook gewandeld geknuffeld en god weet wat nog meer. En dit allemaal apart.

Ik ben het met bovenstaand eens.
Je hebt de pup nu al maar het was natuurlijk niet verstandig om een pup in huis te nemen bij een oudere dove hond.
Het is de oude hond allemaal te druk en waarschijnlijk schrikt de oude hond van de pup (ineens voor zn neus staan immers hoort hij het niet)

Ik zou ze zoveel mogelijk uit elkaar houden en apart genoeg met de honden doen.
Als je weg gaat honden gescheiden houden anders kunnen er wel eens ongelukken gebeuren.
Wel zou ik de oudste hond de baas laten zijn zeg maar....als die gromt dan gromt hij en pas ingrijpen als het fout gaat.

Tja het leeftijdverschil is erg groot!
Ik vind dat je niet moet bemoeien met.dit....tenzij de pup het te bond maakt bij de oudere hond.
Maar als het oudje in haar mand ligt en de pup komt voorbij en de oude snauwt....lekker laten doen.
De pup moet gewoon leren.om te lopen en te respecteren hoe het oudje het wilt.
Hier bemoei ik me nooit never nooit met deze discussies tussen mij honden......zij weten dan ook heel goed wat ze aan elkaar hebben.
Door je er maar mee te bemoeien maak jij het alleen maar onduidelijk.
Maar goed.....dit is zoals ik het al 15 jaar doen in mijn roedel....werkt perect.

Ohh vergeten.....je zegt de pup af te leiden van de oude hond....dus je pup krijgt nog eens meer aandacht hierdoor.
Vind je oudje ook vast niet leuk

Nee, misschien inderdaad ook niet. Maar volgens de mevrouw van de cursus is het beter als honden uit hun eigen beweging meekomen i.p.v. dat je ze aan hun band meeneemt en wegleidt bij de oudere hond. Vandaar dat ik het op deze manier doe.

Hier twee oudjes.
Vier jaar geleden kwam onze Digger erbij, Cosmo was toen 13 jaar en Duke 12 jaar.

Toen wij Digger hebben opgehaald ben ik achter in de auto gaan zitten en daar hebben de oudjes kennis gemaakt met Digger.

Eenmaal thuis was voor de oudjes duidelijk dat Digger bij ons en dus ook bij hun hoorde.
Maar hun manden waren heilig en daar werd Digger en later Bayco en Nanu vakkundig uitgewerkt.
Dat heb ik laten gebeuren, de oudere honden hebben de nieuweling duidelijk gemaakt wat wel en niet kan en mag in huis, van af die tijd leeft alles vreedzaam onder één dak, al onze vijf honden leven gewoon los in de woonkamer en slapen allemaal zij aan zij bij ons op de slaapkamer.

Zo hebben onze geleerd om respect voor elkaar te hebben, oké het ziet er misschien gevaarlijk uit, maar meer dan hondentaal en opvoeden is het niet geweest hier.

De pups kregen er geen meer aandacht door, maar juist de oudjes, zij hadden het probleem duidelijk aangegeven en opgelost, één snauw of sneer, ik zou er een paar dagen of weken mee bezig geweest zijn.

Jouw honden zijn wel allemaal groter dan de westie die wij hier hebben. Daar zit denk ik ook een deel van het probleem natuurlijk. Toen onze herder pas 8 weken was, was hij al een klein beetje groter dan de westie. Nu (ongeveer 3 weken later) is hij al een heel stuk groter dan de westie en ik denk dat dit verschil in grootte (en drukte) de reactie bij de westie erger maakt.

Hoelang duurde het bij jullie voordat alles wat "stabieler" aan het worden was?

Onze oude hond was ook niet gediend van de pup. Beiden duitse herders.Dat is altijd zo gebleven, behalve buiten. Het was altijd snauwen en niet de bedoeling om de pup te bezeren. Het werd uiteindelijk wel minder. En ik merkte dat de oude de jonge steeds meer accepteerde.

In jouw geval voelt de oude hond zich in het nauw gedreven door haar handicaps. Ik heb geen oplossing en wens je sterkte.

Waar ik eigenlijk ook een beetje mee zit. Is dat ik denk dat onze westie op één of andere manier toch heel erg jaloers is of bang is om in de hoek gezet te worden of zo.  Ook al geven we haar altijd eerst aandacht etc. Krijgt zij altijd eerst snoepjes etc. We zetten haar écht niet in een hoek ik ben nog steeds zo dol op dat kleine lieve dametje. Niemand kan knuffelen zoals zij dat kan. We hebben zoveel meegemaakt samen maar toch denk ik dat ze af en toe denkt dat we "een vervanger" voor der in huis hebben gehaald. En dat is gewoon absoluut niet zo!

Laatst nog kwam ik een man tegen met een andere hond en daar wilde ze dus wél heel graag mee spelen. En dat heeft ze ook een poos gedaan, daarna kwamen we nog een grote hond tegen en daar was ze ook vriendelijk tegen. Sterker nog ik heb nog nooit meegemaakt dat ze ooit NIET vriendelijk deed tegen honden die ik tegenkom op straat. Ze is een hele sociale hond en dat altijd al geweest. Dit is eigenlijk ook de reden dat we dachten dat het wel zou gaan met een pup. Ze heeft nooit problemen met andere honden gehad en onze golden kon nog veel van haar leren. En ergens hoopte we dat ze die dingen nu zou leren aan de pup. Van alle honden die we gehad hebben is zij de meest sociale.

Dus het is niet dat ze helemaal niet wil spelen of geen andere honden om zich heen meer verdraagt, alleen niet de pup. Ook de hond van mijn nichtje die wel eens langskomt kon ze prima mee overweg. En dat is een grote brede pittbull kruising. Nooit gesnauwd of wat dan ook. En de hond van een kennis die pasgeleden op bezoek kwam (hondje van 2 jaar en nogal hyperdepieper) werd gewoon vriendelijk begroet en er werd zelfs mee gespeeld. Maar nu? Als de pup niets doet is ze al boos, bij wijze van. En ze wil er altijd bij zijn...  Maar ja begrijpelijk dat wil de pup ook en als die er ook bij komt dan wordt ze boos en denkt de pup "spelen!".

Als ik eerlijk ben snap ik niet goed waarom je een pup neemt als je andere hond al 15 jaar is. Die wil rust en genieten van zijn oude dag. Vind dat eigenlijk best wel zielig voor dat oudje. Die van mij was ook al op leeftijd toen we op een pup moesten passen, vond ze echt niet leuk die drukte. Heb daarom ook nooit geen andere hond erbij genomen toen ze oud was. Hoop dat je snel een oplossing vind..

Onze oudjes zijn juist opgeleefd toen de jonkies er bij kwamen.
Als wij toen niet een pup er bij hadden genomen, waren ze er vast al niet meer geweest.

Een jonge hond/pup niet bij een oudere hond plaatsen dat is een menselijke redenatie.

Ik heb het gevoel dat TS het er zelf moeilijk mee heeft, dat de pup al groter is dan haar oudere hondje.
Dat zou wederom een menselijke redenatie zijn en ik denk dat het oudere hondje dat heel goed aan voelt en daarop inspeelt.

Ga de roedel leider worden voor beide honden, met dezelfde rechten en plichten, geen uitzonderingen.
Ben consequent naar beide honden en stop gedrag dat jij niet tolereert, beide honden zijn nu van de mik en dat vraagt om een leider die het oplost!

Ik snap niet dat mensen gaan praten over:'Ik snap niet dat je er een pup bij haalt'. Enzovoorts. Het is haar keuze geweest, en dit is allemaal achteraf geneuzel! En wat dan nog? Heb genoeg honden gezien met een groot leeftijdsverschil g, dat wel goed ging! Dus je weet het nooit vantevoren. Ik zou de pup proberen weg te houden bij de oude hond. Lekker veel wandelingen maken. Buiten het huis is altijd dan in huis. Laat ze samen op een veldje los. Zo hebben wij het toen gedaan. Bij ons zat er ook 12 jaar tussen. Nu onafscheidelijk!

Oeps oud topic. Maar meen wel alles haha