Hallo, ik ben Joppe. Een dalmatier van 3 jaar. Ik woonde bij tweepoters die nog katten hadden en een Groenendaler. Plots werd ik in de auto gezet en kwam ik ergens in een hok terecht waar ik nog veel honden zag. Ik had de indruk dat die allemaal veel lawaai maakten, maar dat wist ik niet zeker. Ik ben namelijk stokdoof. Ik vermoed dat dit de reden was dat ik niet meer thuis mocht blijven.Enkele weken later kwamen er gelukkig twee ander tweepoters aan mijn hok staan, die aaiden me en waren lief, maar ze vertrokken terug,en ik zat weer alleen.Maar twee dagen later waren ze er terug, en ze hadden zelf een vriendinnet
je bij. Dat bleek de labrador van hun dochter, en die kwam kijken of we maatjes konden zijn. Even later zat ik achter in de auto en ben ik naar een nieuwe thuis gereden.Mijn baasjes vinden het niet erg dat ik doof ben. Hij zegt
ie heeft tenminste een excuus om niet te luisteren.
Maar ik gehoorzaam wel als ze duidelijke tekens geven hoor 


Reageren






