" Vind dat altijd zo typisch, wel kritisch naar een ander kijken en niet naar jezelf.. "
Heb je het nu over mij?? Ik zeg absoluut niet dat die mevrouw ongelijk heeft, maar dat ik schrok van de felheid die ze had.
Ik heb er absoluut begrip voor dat die mevrouw zo reageerde, maar ik schrok van de felheid. En eigenlijk voelde ik me er ook rot onder.
Een pup moet leren dat hij bij mij blijft in zo'n gelegenheid, maar hoe leer ik hem dat als ik hem niet mee neem?? In dit geval kon ik hem ook nog eens niet in de auto laten. We waren met een groep van 10 mensen en 1 pup.
Ik hou heel veel rekening met andere mensen, maar dit was een moment dat heel even Sep weg schoot. HIj was niet los door de mac aan eht wandelen, want ik had zijn lijn nog vast. Hij stond naast het bankje waar die mevrouw op zat. Hij kon niet bij het eten komen niets. Ik was hem al aan het terughalen toen zij dat zei.
Ik zelf wist niet hoe de hond voor andere geloven kan zijn, totdat iemand hier er een keer wat uitleg over gaf. En daarnaast is dat ook nog eens persoonsafhankelijk. Een vriendin van mij die moslim is (een ex-joegoslavische moslim, zij draagt geen hoofddoek) vind honden juist weer erg leuk ... Dus dat is ook iets wat je niet aan de buitenkant van iemand kan zien.
Zoals Kaya ligt, zo lag Sep ook, totdat hij even omhoog ging en losschoot. We hebben het echt over een moment van een seconde of zo, nou laten het er hooguit 10 zijn.
Maar meteen dat gekat van mensen. "Mevrouw, uw hond staat naast mijn tafel, wilt u hem weghalen, want ik vind dat niet prettig". Dat klinkt toch even anders. En dan voordat ze haar zin had kunnen afmaken, was hij al weg geweest.
Daarbij heb ik ook nog sorry gezegd tegen die mevrouw, want ik wil juist niemand tot last zijn met Sep, maar ik wil hem wel dingen bij leren. Dus als hij dan ergens mag komen en ik wil daar zelf ook naar toe, dan neem ik hem wel mee. Leer moment voor ons beiden.