Angstige pup

Ben al jaren in het gelukkige bezit van 3 Jack Russells. In januari jl. is er een pup bijgekomen, een kruizing tussen een Am. bulldog(moeder) en een Maltezer-Shitzu (vader). We hebben haar "Slatka" genoemd, hetgeen "schatje" betekent , in het Russisch, want dat is ze echt.
Echter ik heb eigenlijk een klein probleempje, dat ik met de andere honden, die ik eveneens als puppy in huis heb gehaald, nooit heb gehad: Slatka is ontzettend bang voor "vreemde mensen" die in ons huis komen of die ze op straat tegenkomt. Dit resulteert in blaffen en, wanneer een voor de hond vreemd persoon te dichtbij komt, in bijten... Heeft iemand tips hoe ik dit gedrag kan corrigeren?
HEt zal zeer zeker een periode van gewenning voor haar zijn, maar het feit dat ze  de neiging heeft om te bijten, zint me niet erg en wil ik zsm corrigeren. In het begin was ze ook erg nerveus als ze op straat liep(aangelijnd uiteraard), tijdens de dagelijkse wandelingen: wegrennen voor naderende auto's; blaffen op, en achterna hollen van fietsers. Gelukkig is dit gedrag grotendeels gecorrigeerd en is ze niet meer bang voor auto's op agressief op fietsers. Rest enkel nog de factor " Vreemde mens"

als ze als pupje niet goed is gesocialiseerd door de fokker, krijg je dat angstige gedrag er nooit helemaal uit. misschien kan een gedrags-therapeut helpen om het te verbeteren.

Hallo Karin, nou de pup komt uit en nest van 13 puppies van mijn dochter's hond, Senna. Senna is bevallen met de keizersnede en de hondjes moesten, in het begin, om de twee uur worden " aangelegd" bij de moeder. Contact met mensen heeft ze vanaf het begin, intensief gehad. Wel merk ik een soort van "voernijd" als het etenstijd is. Ze eet snel haar voer op en probeert dan, als een gek, het voer van de andere hondjes te bemachtigen, hetgeen veelal resulteert in forse grompartijen, waarbij de pup op haar nummer wordt gezet en uiteindelijk "afdruipt".
Mogelijk dat haar angst voor vreemde mensen afneemt als ik eens met haar op drukbevolkte plaatsen ga wandelen, zoals een markt?....

dan zou ik eerst heel gedoseerd mensen thuis uitnodigen bij je thuis, die haar negeren en gewoon op de bank gaan zitten.een markt is veel te druk om mee te beginnen, en zal juist averechts werken.

De drukte opzoeken zou ik ook zeker niet doen. Je kan het beter rustig opbouwen.
Het blaffen en dergelijke doet ze waarschijnlijk omdat ze zich bedreigd voelt en 'het enge' op afstand probeert te houden. Als hier niet naar geluisterd wordt is de volgende stap bijten.
Misschien kun je vreemden in huis vragen je hond compleet te negeren terwijl jij haar bijvoorbeeld met iets heel lekkers op een eigen plekje legt (bench of kleedje?). Dit ook op ruime afstand van het bezoek. Dan heeft ze een positieve ervaring met bezoek en voelt ze zich misschien minder bedreigt.

Je zegt dat je het gedrag op straat (auto's fietsers) hebt gecorrigeerd? Hoe heb je dat gedaan?

Gr. Alexandra

Dat een pup veel in contact is geweest met mensen in de eerste weken van zijn leven betekend niet dat het een goed gesocialiseerde hond is.De weken erna zijn belangrijk. Dat ze mee naar buiten worden genomen en dat ze al dingen van de buiten wereld leren kennen. Vreemde mensen en objecten dus.
En dat alles voordat ze 8 weken oud zijn en mee mogen met het nieuwe baasje.
Als dat niet gebeurd is is het niet zo vreemd dat je hond bang is voor vreemde mensen en bang was van auto's e.d. Dat was allemaal nieuw.

Ik zou haar zeker niet dwingen om op een drukke markt te lopen.
Wat je wel kan doen is haar meenemen naar de markt maar op een veilige afstand gaan zitten kijken. Wanneer ze dat gewend is en er rustig onder is kan je wat dichterbij gaan zitten.
Dit kan ook doen bij scholen enzo.
Rustig aan opbouwen en angst niet corrigeren.

"Je zegt dat je het gedrag op straat (auto's fietsers) hebt gecorrigeerd? Hoe heb je dat gedaan?
Gr. Alexandra"

Telkens als ze de neiging had om voor auto's te blaffen heb ik haar rustig  toegesproken en geaaid en ben gewoon een tijdje langs de straat blijven staan terwijl ik haar rustig toesprak. Nu blijft ze op de stoeprand staan en kijkt de auto's na, zonder te blaffen. Wat het achterna hollen van fietsers betreft: ik liet haar hollen, zonder een woord te zeggen, totdat de lijn "op" was. Ze had echter een zodanige snelheid dat ze, op het einde van de lijn, soms met haar pootjes van de grond kwam en onderuit ging. Ik heb haar helemaal niet toegesproken maar net gedaan alsof er niets aan de hand was. Nu kan ze zelfs fietsers ongemoeid voorbij laten gaan.

Vind het wel een beetje een rare manier van aanpak om haar te laten rennen tot de lijn op is. 
Je weet dat als dat gebeurd je haar een nekhernia kan bezorgen?

Met die auto's heb je het wel goed aangepakt.
Waarom heb je dat met fietsers niet zo gedaan?
En waarom doe je dat het niet hetzelfde met vreemde mensen en andere dingen die ze eng vind?

Ze reageert er dus duidelijk goed op.

bij een gewone halsband en dit ras lijkt me dat heel sterk van die hernia. met een slip heb je daar veel meer kans op.

Omdat ze al meteen begon te hollen, was er geen gelegenheid meer om haar rustig toe te spreken....

Tja, ik heb dit topic gelezen en als je het hebt over het rustig toespreken van ee pup bij de nadering van vreemde mensen of bezoek van voor de hond vreemde mensen, kan ik me voorstellen dat dit niet lukt. De pup is dan al dermate opgewonden en angstig, dat, volgens mij, de beste methode is om de hond naar een rustige plek te brengenm, waar ie zich niet bedreigd voelt. Het ingrijpen als ze al volop aan het blaffen is lijkt me moeilijk....(haar met toespreken tot bedaren brengen bedoel ik hier)

Met je manier van de fietsers ben ik het ook niet eens. Maar wat je hebt gedaan met de auto's zou je goed kunnen proberen met vreemden. Als je buiten iemand tegen komt - op ruime afstand - kun je haar kalmerend toespreken en zorgen dat deze persoon niet recht op haar af kan lopen.
Als ze op afstand kan kijken naar langslopende mensen ziet ze misschien dat het niet zo eng is allemaal. (Probeer mensen ook te waarschuwen dat ze niet op haar aflopen enzo als ze te dicht bij komen. En mocht een eigenwijs persoon niet mee werken loop je gelijk rustig zonder iets te zeggen weg) Als ze op afstand niet meer blaft kun je steeds een stapje dichterbij.

Gr. Alexandra

woon je toevallig in de buurt van eindhoven? ik weet wel hoe je die angst voor mensen kunt begeleiden, maar ik heb geen zin om het hele verhaal neer te typen(beetje lui vandaag). als je in de buurt woont kan ik het je laten zien.

Ik vind het bij dit soort discussie,s altijd wel belangrijk dat men realiseerd dat uiteindelijk alles projectie is.

Wij mensen projecteren onze gevoelens op die van dieren. "ooh, de hond heeft de staart tussen de benen, dus hij zal het wel niet leuk vinden" "oh, die pup piept heel hard als die andere honden ziet, hij zal wel bang zijn".

Ik dacht eerst ook dat mijn pup bang was toen die hard ging piepen toen die een andere hond zag. Totdat ik er iemand over sprak die er erg veel verstand van had, en die zei dat het gewoon overenthousiaste was.

nou, als je hond vreemde mensen gaat bijten als ze dichtbij komen, kun je er denk ik wel vanuit gaan dat hij het niet leuk vindt

 Ja op zich wel, maar misschien heeft het wel hele andere redenen dan wij mensen denken.

Begrijp je mijn punt? Ik beweer nergens dat het onzin is om te concluderen dat zo,n hond het dan niet leuk vind, ik zeg alleen dat het wel wat complexer in elkaar steekt.

Zelfs wetenschappers die onderzoek doen naar dieren, bekennen dat het uiteindelijk wel allemaal het projecteren van eigen gevoelens naar dier is.

bedoel je dan de reden waarom hij het niet leuk vindt? dat kan idd van alles zijn: angst, onzekerheid, overbescherming van de baas omdat hij geen leiding krijgt, enz.

Exact, jij snapt mij helemaal.

ach, eens moest de eerste keer worden, toch?

Je hebt altijd verschillende karaktertjes in één nest pups, de één is altijd haantje de voorste en de ander blijft wat langer op gepaste afstand zitten kijken. En dat is helemaal niet erg mits er uiteindelijk toch een vooruitgaande beweging komt. 

Pups die de kat eerst uit de boom kijken, moet je niet forceren dezen moet je aanmoedigen, niet op een gekke overenthousiaste manier maar door gewoon te doen. Een moederhond zal namelijk ook niet als een gekke clown proberen haar pup bij haar te krijgen, zij gaat gewoon haar gang en besteed er niet veel aandacht aan, de natuurlijke nieuwsgierigheid krijgt vanzelf de overhand, doe het dus op zijn/haar snelheid. 

Schenk je veel aandacht aan zo'n hond dat kan dit ook nog wel eens een averechtse uitwerking hebben, dus les voor het bezoek wat langs komt, geef de pup geen aandacht, niet eerder dan dat de pup hun op komt zoeken. En om dit iets te stimuleren kunnen de mensen iets met geur in de hand nemen, met dezelfde opdracht, geen aandacht schenken aan de pup tot hij zelf bij hun komt.

Bang/angst is een groot woord, en die conclusie word veelal veel te snel getrokken, welk woordje ook aan het gedrag gehangen word, veelal ga je je handelingen aanpassen aan dit woord, het gaat ook helemaal niet om wat de hond mogelijk kan zijn het gaat om het gedrag, om wat ie doet, of juist niet. 

Angst koppelen wij mensen aan een bepaalde emotie(wat overigens zeer verschillend kan zijn per persoon) en je gaat hoe dan ook een ander behandelen overeenkomstig jou belevingen, en dat breng je dan ook snel over op de ander.