Deze update is net online geplaatst...
Lieve allemaal,
Tsjah wat moet ik eigenlijk zeggen. Ik geloof dat ik een beetje blanco ben op dit moment. Na nachtenlang doorhalen en 'waken' over Sarah en haar pups is er nu niets meer om over te waken of naar uit te zien. Ons enige geboren pupje was helaas al dood bij de geboorte, de rest wilde maar niet komen. Vanmiddag zei een van de twee dierenartsen nog dat er minstens 3 of 4 pups voelbaar waren, dus ik hoopte met heel mijn hart dat we deze kleintjes nog zouden mogen redden. En dan kom je daar bij de dierenarts voor een spoedkeizersnede, blijkt je teefje leeg........ Toch geresorbeerd? Ik weet wel dat ik eerder gehoorde hartjes ineens niet meer kon vinden. Het was precies de grens dat pups nog zouden kunnen resorberen, maar misschien is het er al die tijd maar 1 geweest. Ach, dat is achteraf praten. Daar ben ik goed in. Want achteraf gezien had ik natuurlijk allang willen ingrijpen. Als ik dit verhaal een maand geleden van een ander hoorde had ik gezegd: joh, luister naar je eigen gevoel en doe een keizersnede, dit zit niet goed! Maar dan sta je er zelf voor, en ondanks je eigen gevoel en intuïtie ga je dan toch op je dierenarts af. Want die zal het toch zeker wel weten? Helaas hebben die het ook niet altijd bij het rechte eind. En nu kan ik mezelf wel voor m'n kop slaan. Hád ik maar, hád ik maar. Het is niet anders. Het is gebeurd en ik zal er nog menig traantje om laten en met innig verdriet denk ik terug aan de momenten dat ik voor het eerst leven voelde. En nu.... is het er niet meer. Het enige positieve aan dit alles vind ik dat ik jullie, de vele volgers, een heel realistisch kijkje in de fokwereld heb kunnen geven. Want fokken is beslist een vak opzich. Met respect voor alle andere fokkers sluit ik deze dag af. Bedankt voor jullie meeleven.




















