Hey,
Ik zou het, zeker in het begin, zeker nog niet relateren aan 'rangen en standen'.
Ten eerste gaat een hond pas die dingen ontdekken na twaalf weken oud te zijn.
Dan komt nog, dat een hond zich eerst lid van een roedel moet voelen om dominant of onderdanig te zijn. Dan zijn dit ook nog eens gedragingen die per gebeurtenis anders zijn. Een dominante hond is niet altijd dominant, maar kan ook onderdanig zijn en andersom.
Waar ik het eerder aan zou koppelen is zekerheid en onzekerheid en aan socialisatie!
Een hond die heel zeker is van zichzelf is voor niets en niemand bang en stapt de wereld in met groot vertrouwen. Pups tot twaalf weken, doen dit vaak sowieso, daarna komt het besef dat ze ook kwetsbaar zouden kunnen zijn.
Bij een pup vanaf een week of twaalf zou je kunnen zeggen dat als hij telkens voorop loopt (of eigenlijk loopt waar hij wil lopen en zelf op dingen af gaat) fier met staartje omhoog, oortjes naar voren, dat hij goed zeker is van zijn zaak. Een hondje wat liever telkens achter je loopt is onzeker(der) en natuurlijk heb je daar dan allerlei gradatie tussenin.
Als een hondje bij acht weken al vaak achter je loopt en dan ook echt bang is (dus staart tussen de poten, gekromde rug) dan zou ik eerder spreken van een slechte socialisatie in het nest. Veel werk aan de winkel dus.
Natuurlijk kan een slechte socialisatie toch al de oorzaak zijn. Of een combinatie van beide.
Groetjes, Margje