Olivia Elaine Newton
Ik was al erg vroeg wakker geworden.
Ik had mijn overjas aangetrokken en was naar beneden naar buiten gelopen.
Nu loop ik lekker over het enorme veld heen, ik had de zonsopkomst gezien.
Uiteindelijk kom ik uit bij een mooi ingerichte tuin .. verwonderd kijk ik om me heen.
Wat is het hier een prachtige plaats.
Ik hoop maar dat het goed gaat met Merel denk ik dan.
Ik sla stevig mijn overjas om me heen en loop door terwijl ik nog steeds wat om me heen kijk.
'' Mevrouw Newton, wilt u weer in een avontuur belanden door zo vroeg al in uw eentje buiten te lopen ? '' hoor ik dan achter me, ik schrik me rot en draai mezelf snel om.
Ik zie dat het Edward is en haal opgelucht adem '' nee, dat was niet mijn plan '' zeg ik dan.
Edward komt naar me toegelopen '' het is hier prachtig, de omgeving .. het uitzicht van uit mijn kamer, en je kan hier mooi de zonsopgang zien '' zeg ik dan.
'' Echt waar, ik heb nog nooit de zonsopgang gezien hier '' zegt hij dan.
'' U moet het zeker is bekijken, het is werkelijk indrukwekkend '' zeg ik dan tegen Edward.
'' Heeft u dan misschien zin om mij morgenochtend te vergezellen ? Tenminste, ik neem aan dat u er dan nog bent ? '' zegt Edward dan.
Ik dacht even na en keek naar de grond '' het lijkt me een erg leuk idee om u morgen daarbij te vergezellen '' zeg ik dan.
Hij verdiende een kans na wat hij vannacht had gedaan.