Olivia Elaine Newton
Alleen bleef ik achter, ik voel me wat alleen en mis een aantal dingen ..
Opeens worden er handen voor mijn ogen gedaan '' hallo mevrouw , wie zou ik toch zijn ? '' word er gezegd.
Ik begin te lachen '' Edward '' zeg ik dan.
Ik draai me om , hij lacht '' hoe weet u dat toch ? '' zegt hij dan.
Ik lach eventjes '' lukt je werk een beetje ? '' zeg ik dan nog, hij knikt.
Hij knikt '' ik hoef nog maar één brief te schrijven en dan ben ik weer even klaar '' zegt hij dan.
Ik glimlach even '' zal ik je helpen ? '' zeg ik dan.
'' Als u dat wilt, mag dat natuurlijk '' antwoord hij.
Ik loop met hem mee het paleis in naar zijn kantoor.
Edward gaat zitten, ik glimlach even naar hem en loop naar hem toe.
Ik ga op zijn schoot zitten, ik pak wat papier en vraag waar de brief over moet gaan.
Ik begin te schrijven, Edward slaat zijn armen om me heen en legt zijn hoofd op mijn schouder.
Hij geeft me heel even een kus in mijn nek en kijkt dan weer mee hoe ik de brief schrijf.
Uiteindelijk ben ik klaar '' je bent een geboren koningin '' zegt hij dan, hij geeft me even een kus op mijn wang.
Ik lach even, wat had ik dit gemist ..
Ik draai me een stukje om en sla mijn armen om Edward heen, hij drukt zijn lippen op de mijne.
Hij verplaatst zijn handen even naar mijn haar en gaat er doorheen met zijn handen.
Uiteindelijk stopt hij even en kijkt me aan in mijn ogen '' ik verdrink nog eens in je ogen '' zegt hij dan.
Ik bloos even '' ik wil nu een beetje de bruiloft gaan regelen, hij is al wat uitgesteld .. '' zegt hij dan met een glimlach .. opeens voel ik me schuldig omdat hij voor mij uit was gesteld.
Hij kijkt me bezorgd aan '' wat is er ? '' zegt hij dan.
'' Het spijt me gewoon allemaal zo erg .. dat ik jou zo heb vermoeid en pijn heb gedaan .. ik kan het mezelf nooit vergeven '' zeg ik dan.
Hij kijkt me aan '' vergeef het jezelf, want ik vergeef het je ook .. jij kon er niets aan doen, en ik maakte me zorgen .. ik vond het verschrikkelijk om je zo te zien .. je hebt me geen pijn gedaan, echt niet '' zegt hij dan.
Ik kijk even naar hem met een kleine glimlach '' ik kan niet wachten tot ik eindelijk met je getrouwd ben '' zegt hij dan nog.
Ik glimlach even '' ik ook niet '' antwoord ik dan.
'' Nee .. dat snap ik, dan ben je gebonden aan mijn geweldige spieren '' zegt hij dan.
Ik begin te lachen '' ik geloof dat het je altijd bij blijft hé ? '' zeg ik dan.
Hij glimlacht en knikt '' maar niet alleen dat, alles wat we samen meemaken .. elk moment blijft me bij '' zegt hij dan.
Er kwam even een traan in mijn oog, ik sla mijn armen weer om hem heen en leg mijn hoofd tegen hem aan.
Edward doet zijn armen ook om mij heen en wrijft zachtjes over mijn rug.
'' Ik zou nooit van iemand anders zoveel kunnen houden als jou '' fluistert hij dan.
Ik glimlach eventjes '' ik ben zo blij dat ik toen besloot om je een kans te geven en ik snap niet waarom ik eerst zo'n probleem van dat trouwen maakte '' zeg ik dan tegen hem.
Hij geeft me nog eventjes een kus op mijn wang '' wat heb ik dit gemist '' zegt hij dan.
Ik glimlach '' ik ook '' antwoord ik dan zachtjes.
Ik sluit mijn ogen eventjes.
Ik hoor Edward eventjes lachen " wat is er ? " zeg ik dan.
" Ik moest er even aan denken dat je, je zo schaamde toen je de regels brak door me een kus te geven voor we getrouwd waren .. En moet je ons nu eens zien " zegt hij dan.
Ik lach ook eventjes.
Ik moet dan opeens weer aan de ring denken, wat Edward er bij had gezegd.
Opeens vraag ik me af hoe het was gelopen als ik nooit kennis had gemaakt met Edward .. Ik sla mijn armen nog steviger om hem heen.
Edward lacht even " ben je ergens bang voor ? " zegt hij dan.
Ik moet ook even lachen " wat als ik nou ja zeg ? " vraag ik dan.
" Dan zal ik u beschermen met mijn leven tegen wat u eng vind " krijg ik dan als antwoord.
Ik giechel even maar geef hem dan een kus op zijn wang.