Hoi,ik weet niet of dit veel nut zal hebben maar mijn vriend rade me aan om hier even mijn verhaal te doen.
Wij hebben hier thuis 3 hondjes, (1 Golden Retriever + 2 Galgo's) maar toch wil ik al heel lang mijn eigen hond. Hiermee bedoel ik een hond dat niet gekocht is door mijn ouders maar door mezelf en dat ik dus ook niet moet achterlaten als ik het huis uit ga.
Mijn oog was gevallen op de Cardigan Welsh Corgi. Ik hou van het ras. Ben al bij een fokker op bezoek geweest om eens met het ras kennis te maken en ben hier een paar straten verder van mijn huis ook al met een dametje gaan praten die een Corgi heeft. Na al mijn 'research' naar het ras is de liefde ervoor alleen maar gegroeid en ik kan niet wachten tot ik eindelijk mijn pup heb.
Nu sta ik al een hele tijd op verschillende wachtlijsten en ik heb niets anders dan pech. Er is een dekking mislukt, een dekking afgeblazen, ik ben ook vergeten/genegeerd door een fokker, een te lange wachtlijst waardoor ik geen puppy had, ... Kortom, ik val altijd uit de boot (tot nu toe).
Nu mijn vriend en ik zijn over het algemeen zot van honden en zijn er zowat altijd over bezig als we bij elkaar zijn (zo vaak dat ons ouders er gek van worden als ze ons bezig horen). Hierdoor heb ik zo kort de Standaard Poedel "leren kennen". Ik weet natuurlijk al lang dat poedels bestaan maar het is de eerste keer dat ik ook kennis heb gemaakt met hoe fantastisch poedels zijn. Ze zijn intelligent, hypoallergeen, goed te trainen, je kan er veel mee doen op vlak van beweging en hondensport, goede gezinshond,... Ik werd overrompeld door de 'geweldigheid' van dit ras en nu ben ik helemaal in de war.
Ik zie Corgi's super graag en ik wil er zo graag eentje hebben maar het is precies of het universum denkt er anders over. Ik ben een beetje ontmoedigd door dat ik zo moeilijk aan een pup geraak. Ik heb ook het gevoel dat de meeste fokkers me ook zien als een snotneus die niet weet waar ze mee bezig is. Door die teleurstelling kriebelt het nu om een Standaard Poedel in huis te halen. Ik heb al eens rondgekeken en er zijn verschillende fokkers die pups hebben en zelf pups op overschot hebben. Ik vind maar geen Corgi maar met Poedels smijten ze me precies naar het hoofd en dat maakt de keuze des te moeilijker. Ik heb ook schrik dat als ik de knoop doorhak en een Poedel neem dat ik na een tijd spijt ga hebben dat ik toch niet heb doorgebeten en heb gewacht op een Corgi. Mijn mama zei "Je bent nog jong, je kan nog 100 Corgi's hebben" maar toch weet ik het niet. Moest het zijn dat ik een Poedel in huis haal, dan zou de pup er volgende maand of ten laatste in juli er moeten zijn. Dit lijkt misschien wat kort door de bocht maar ik heb zoiets van als ik kan wachte op een Poedel kan ik evengoed wachten op een Corgi.
Ik weet, mijn topic is niet echt een vraag of zo maar zijn er misschien mensen met wijze woorden of goede raad of een gelijkaardige ervaring?
Zij Poedels overigens inderdaad zo fantastisch als men wil laten uitschijnen?




3 doggies


















