red cocker syndrome

het is raar heb zelf een amerikaanse cocker en is zo lief.... maar hij kan zomaar uit het nies aanvallen. hoe kan dit toch?

hij heeft al 2x  iemand gebeten toen ik aan het wandelen was,zonder vragen aaien en dat ging mis. heb zelf een zoon van 17 en komen tuurlijk meerdere kinderen over de vloer en volwassenen ik zeg altijd laat die hond met rust gewoon negeren maar ach er zijn altijd mensen die het beter weten en zeggen ach die hond bijt mij niet......

met alle gevolgen vandien

ik persoonlijk zou nooit meer een amerikaanse cocker nemen,maar ben wel zo als ik een hond heb genomen wil ik er goed voor zijn,mij doet hij niets maar de mensen moeten ook eens begrijpen als ze gewaarschuwd worden de hond met rust moeten laten.

Je reageert in een oud topic.

Je kan beter een nieuw topic aanmaken (eventueel jezelf registreren)

Dan heb je meer kans dat mensen antwoord kunnen geven.

Emiel was een prachtbeest, leergierig, slim, grote aaibaarheidsfactor. Van kleinzerig had hij een kort londje maar met op tijd in te grijpen was dit haalbaar. Met het ouder worden werden deze uitvallen frequenter en ernstiger. Alles geprobeerd om toch mijn vriend te kunnen behouden, hondenschool lukte ni, viel andere pups zonder enige aanleiding aan, prive hondenschool, was de meest voorbeeldige hond, gedragstherapie gestart maar niet te betalen,op lange termijn, gecastreerd doch geen verandering in gedrag, medicatie hielp tijdelijk. Viel uit het niets andere honden aan, met als duidelijke doel hen dood te bijten. Zijn broer hier in huis heeft veel happen gekregen, evenals ik. Na een zoveelste incident heb ik de knoop moeten doorhakken, met pijn in het hart! Maar eerlijk mijn 11 jarige hond heeft opnieuw een rustig leven en geniet. Ik mis hem maar moet toegeven dat er een hoop stress is weg gevallen. Ann, Bruno en Emiel (??)

Emiel was een prachtbeest, leergierig, slim, grote aaibaarheidsfactor. Van kleinzerig had hij een kort londje maar met op tijd in te grijpen was dit haalbaar. Met het ouder worden werden deze uitvallen frequenter en ernstiger. Alles geprobeerd om toch mijn vriend te kunnen behouden, hondenschool lukte ni, viel andere pups zonder enige aanleiding aan, prive hondenschool, was de meest voorbeeldige hond, gedragstherapie gestart maar niet te betalen,op lange termijn, gecastreerd doch geen verandering in gedrag, medicatie hielp tijdelijk. Viel uit het niets andere honden aan, met als duidelijke doel hen dood te bijten. Zijn broer hier in huis heeft veel happen gekregen, evenals ik. Na een zoveelste incident heb ik de knoop moeten doorhakken, met pijn in het hart! Maar eerlijk mijn 11 jarige hond heeft opnieuw een rustig leven en geniet. Ik mis hem maar moet toegeven dat er een hoop stress is weg gevallen. Ann, Bruno en Emiel