Vanmiddag maar weer naar de dierenarts met mijn oude sok, Punk. Gisteren en vandaag heeft ze niet gegeten, gisteren had ze een onbekend smaakje KVV dus dat was te verklaren, ze is namelijk ontzettend kieskeurig, maar ook de "lekkere" dingen die ze normaal zo naar binnen wipt gingen er niet in. Vandaag een bekende KVV gegeven en na wat snuffelen en drie hapjes opgelikt te hebben vond ze het welletjes. Wederom ging haar medicatie etc. er niet in, ook beloningssnoepjes niet, en gisteren liet ze zelfs en dentastick liggen. Dat is echt niks voor Punk.
Ze heeft sinds ze op KVV staat moeite met haar ontlasting. Ze perst echt heel hard, en als er dan wat uit komt is het erg dun. Beetje vreemd, je zou zeggen dat dat er makkelijk uit gaat.. Omdat ze zo aan het persen was ben ik zalmolie over haar KVV gaan doen maar dit leverde niets op. Dus op naar de dierenarts. Volgens de dierenarts was haar ontlasting normaal, geen verstopping, maar volgens haar had ze dusdanig last van artrose dat het hurken om te poepen moeilijk ging. Maar aangezien ze al een pijnstiller voor haar artrose krijgt (Rimadyl) was daar verder eigenlijk niets aan te doen.
Nu dus nog steeds het poep-probleem, het feit dat ze niet meer eet, en dus ook haar pijnstiller niet, daardoor zit ze helemaal niet lekker in haar vel, is ze erg stijf. Net wilde ze enthousiast een hond begroeten in het bos, die hond liep niet eens zo hard tegen haar aan en mevrouw lag meteen plat op de grond.
Daarbij heeft ze natuurlijk haar hartruis. Van mijn eigen dierenarts heb ik hier Fortekor voor gekregen, maar de dierenarts op mijn werk (gespecialiseerd in cardiologie) zei dat ik beter kon stoppen met de Fortekor, dat dit echt is voor hartfalen, en die heeft Punk nog niet. Het is niet bewezen dat Fortekor de tijd van "gezond" naar hartfalen verlengd. Dus daar ben ik mee gestopt. Punk hoest niet, dat schijnt een slecht teken te zijn. Wel ademt ze zwaar als ze slaapt, wat voor mij eigenlijk toch wel reden is om er weer mee door te gaan..
Normaal komt Punk mij iedere ochtend wekken. Dit heeft ze al drie ochtenden niet gedaan. Zodra ik wakker word spring ik m'n bed uit om te kijken of.. nou ja, of Punk nog wel leeft..
Misschien ben ik ontzettend dramatisch, misschien is er niets aan de hand, maar ik maak me zo'n zorgen. Punk's ouders zijn 15 en 19 geworden, Punk is nog "maar" 13,5. Maar ook 13,5 is gewoon al heel oud voor een herder kruising. Ik vind het echt vreselijk om mijn beste maatje oud te zien worden.. Wetende dat ik op relatief korte termijn afscheid van haar zal gaan moeten nemen..
En dan kreeg ik ook nog een sneer na van mijn moeder. Die las op Facebook dat ik vanmiddag naar de dierenarts ging met Punk en die belde even op om te vertellen dat ze het belachelijk vond.. "Weet je wel wat dat allemaal kost??". Ja, hallo, mijn halve maandinkomen gaat onderhand op aan dierenarts bezoekjes en medicatie voor Punk, maar wat moet ik dan?? 



3 doggies

Niet dat ik het erg vind, maar ik vind het zo ontzettend vervelend voor haar. Haar koppie wil nog zo graag, maar haar lijf..


dat snapt(helaas) niet iedereen

