Lady

Onze lieverd ( friese stabij) overleed op 17 juli 2009.Pas nu kunnen we er met droge ogen over praten.
De dag voor haar sterven wilde ze niet eten (haar grootste hobby!)en dat verontrustte ons wel maar verder leek ze niks te mankeren.
De volgende dag waren mijn man en ik al lange tijd beneden en van Lady nog geen spoor. Na de koffie maar eens naar boven gelopen om de oude dame wakker te maken zoals dat het laatste jaar wel vaker moest.
Lady had weinig zin om op te staan maar na wat lichte dwang liep ze dan toch naar de trap.Gelukkig liep ik naast haar want na drie treden zakte ze door haar poten en kon ik haar nog net behoeden voor een fikse val.
Mijn man droeg haar de trap af en zette haar neer.Snel bleek dat ze niet goed meer kon staan.
Wij keken elkaar aan en wisten eigenlijk al dat dit niet goed zou aflopen maar je hoopt altijd.
Het was vrijdag en zo het weekend in gaan leek ons erg verkeerd dus belden we de dierenarts.
Lady behield haar waardigheid en wilde zelf vanuit de auto de tien meter naar de dokter lopen,ze deed zelfs nog een plasje.
De dokter bekeek haar tandvlees/ogen en zei ons meteen dat het ernstig was.
Een prik in Lady's buik bevestigde haar vermoeden want het lege buisje stroomde meteen vol bloed.
Lady had een miltbloeding en zou letterlijk leeg gebloed zijn in het weekend.
De arts was blij dat we zo snel gekomen waren want vaak merken baasjes dit pas veel later.
Er was maar een optie en dat was inslapen..
We hielden haar beiden vast,spraken zachtjes tegen haar.
We vroegen haar om ons deze daad te vergeven en wensten haar een goede reis en veel plezier in de hondenhemel.
Het verdriet wat ons in de periode erna overspoelde was ongekend heftig.We misten haar overal en iedere minuut.
Het huis staat vol met foto's en sinds kort kan ik de fimpjes van haar zonder snikken bekijken.
Voor altijd zullen we haar vreselijk missen maar we zijn wel erg dankbaar dat we haar hebben mogen meemaken.


Lady is 13 jaar geworden en laat een enorme leegte achter.
Op advies van een deskundige beginnen we mogenlijk toch weer aan een nieuwe hond want we missen niet alleen onze Lady maar ook het hebben van een hond.
Het zal echter een ander ras worden.

Ach, wat verdrietig...... Gelukkig waren jullie er snel bij en is haar heel wat leed bespaard gebleven. Niet niks om 13 jaar lang je hondje om je heen te hebben en het dan te moeten laten gaan......afschuwelijk.
Wens jullie heel veel sterkte.
Liefs YmY

Snap jullie verdriet heel goed.
maar fijn dat jullie zo allert waren en haar hebben behoed tegen een ellendige afloop.
Ze heeft toch een prachtige leeftijd van 13 jaar mogen behalen.
Wens jullie nog heel veel sterkte toe.

En heel veel succes met het kiezen van een nieuwe hond.

gr liesbeth,turbo en Luna

Veel sterkte

Jeetje wat een triest verhaal zeg.
Gelukkig zijn jullie toch nog snel naar de dierenarts geweest om haar voor een langzame dood te behoeden.

Veel sterkte.

En veel succes met je nieuwe hond alhoewel lady voor altijd in je hart zit

je wat kan het dan toch snel gaan
gelukkig voor lady dat jullie zo snel naar de DA zijn gegaan,en haar een waardig afscheid hebben kunnen geven
veel sterkte met het verdriet


gr liesbeth

Vind het een zeer triest maar toch ook een mooi verhaal.
Begrijp me niet verkeerd, maar de liefde die uit het verhaal klinkt naar lady toe, vindt dat zo mooi.
Je moet weten, elke keer als je aan haar denkt en dat gaat zeker lukken als je naar al die foto's kijkt is hij toch nog een beetje in leven.
Gewoon vasthouden die gedachten en succes met het zoeken van een nieuwe hond.

Nogmaals sterkte

Vreselijk om zoiets te moeten meemaken he. Heel veel sterkte gewenst, ook met een eventuele nieuwe hond.

Bedankt voor de lieve reacties.
We geloven inmiddels wel dat een nieuwe hond het leed zal verzachten maar het voelt voor mij nog als verraad naar Lady ( ja, weet dat dat niet zo is).

We nemen rustig de tijd nu en zoeken uiteraard een goede fokker uit.
Vlakbij huis ligt een flinke sloot en daar gaan we niet lopen hebben we al afgesproken.
Het was en blijft Lady's sloot

Oh wat erg zo onverwacht! Veel sterkte nog, en succes met het vinden van een nieuw maatje.

hallo dodlover, wat een verschrikkelijk naar verhaal en ook zo onverwachts eigenlijk.
ik snap je verdriet heel goed, mijn jerry is ruim 2 weken ook onverwachts overleden, en het verdriet is zo inmens, ik snap dat je er niet over kon praten, bij mij helpt het juist heel goed. ik heb ook nog 2 andere honden, maar toch mis ik hem heel erg, hij was altijd zo verschrikkelijk aanwezig, hij was natuurlijk nog heel jong. wij hadden toen al samen met jerry een speelkameraadje voor hem uitgezocht en die dag dat jerry overleed zouden we hem op gaan halen, maar ik kon dat natuurlijk niet.
we hebben het even uitgesteld, en ik twijfelde toen ook heel erg, en zag het als verraad tegenover jerry, na 5 dagen heb ik toch de knoop doorgehakt, en hebben we hem opgehaald, ik had hier hele gemengde gevoelens over, maar ben toch blij dat ik hem gehaald heb, het verdriet word er niet minder om, maar wel dragelijker.. veel sterkte er mee

Helaas kan ik erover meepraten,mijn golden is ook 13 geworden,en stierf op 19 juni,na een beroerte te hebben gehad,dus ook plotseling,hij ging wel achteruit,maar bij mijn thuiskomst,lag hij , en kon niet meer opstaan, en ja wat is het heftig,ontzettend veel verdriet heb je ervan,vaak niet begrepen door andere mensen, is mijn ervaring.Wij hebben toch een pup weer,het zelfde ras,ik zie het als een ode aan mijn overleden golden,zo van je was zo'n geweldige hond, dat we door jou toch weer een golden pup nemen.Maar dat is heel persoonlijk.Ik ben ondanks mijn verdriet,heel erg blij met de nieuwe pup,het geeft veel afleiding en gezelligheid, je moet weer lachen om de rare capriolen die honden hebben, maar het is ook wel dubbel,het lijkt net of de plaats van de gestorven hond wordt ingenomen, niemand kan mijn overleden hond vervangen natuurlijk,het begint wel te wennen nu,en ben blij dat we toch weer een hond hebben.

arm stabijtje. ze zijn ook zooo lief hè.
je lief stabijtje voor altijd in je hart!

elise heb ook jou stukje gelezen, tijd heelt alle wonden.
jou golden schatje voor altijd in je hart

Wat een gemis...
Gelukkig is haar een lijdensweg bespaard,
maar het blijft triest...
HEEL VEEL STERKTE toegewenst!

Groetjes, Anita.

Veel sterke

sterkte bedoel ik natuurlijk.Ja het zijn verdrietige tijden.En inderdaad met een nieuw hondje word je toch weer een beetje afgeleid,tuurlijk blijft het verdriet.Maar het help wel om te verwerken,Ja een hond hoort er gewoon bij,en zonder wil je ook niet.Dat is heel normaal,en als verraad mag je dat nooit zien.iedere hond wil zijn baasje ook gelukkig zien.

Groetjes Ingrid

Ik kon het niet droog houden en heb even een traantje gelaten. Gelukkig dat jullie zo snel actie hebben ondernomen zodat een lijden bespaard is gebleven. Ook heel erg veel sterkte...

Liefs,

Mona en Shabby

Heel veel sterkte.

Liefs Jo

Ik had het zo moeilijk bij het lezen van je berichtje. Moedig hoe jullie haar zo toespraken en geruststelden, echt knap hoor.
Ze is rustig mogen inslapen en heeft jullie bij zich gehad. Denk niet dat ze enige twijfel heeft om jullie te vergeven want ze voelde vast dat ze er klaar voor was en met jullie erbij zal ze rust gevonden hebben.

Veel sterkte in deze moeilijke tijd.