gisteravond gingen peter en ik dinos en cash uitlaten.de overbuurvrouw kwam eraan, met iets wat op een cane corso-pup leek, dus peter liep er naartoe met dinos. de vrouw begon half lachend te gillen dat dinos haar pup op zou vreten, waarop wij haar gerust stelden.
o, wat is hij groot, zei ze. die van jou wordt net zo groot, zeiden wij.
meen je dat nou???? was haar antwoord. het bleek een kruising bull mastiff te zijn, en het beestje stond met haar staart tussen haar poten.
ik zei haar dat het verstandig zou zijn om naar training te gaan, en dat ook dit ras soms ineens niet meer met andere honden kan als ze volwassen zijn.
daar had ze geen idee van. ook zei ik dat ze haar heel goed moest socialiseren, en veel bij honden moest laten, omdat het beestje nogal angstig was.
ze heeft al jaren een shi-tzu, die een paar keer per dag een rondje in de straat mag lopen aan de riem. verder komt hij niet. nu hoop ik dat ze wel begrijpt dat deze hond veel meer beweging nodig heeft dan dat, aangezien ze er voor de rest ook totaal niets vanaf wist.
zij en haar man zijn beiden in de 60, haar man is slecht ter been, en ik weet al dat dit niet zo goed af gaat lopen. de hond zal daar niet lang blijven, of wordt onhandelbaar.
zo jammer dat sommige mensen zich niet eerst inlezen en goed nadenken.



3 doggies
Met als resultaat dat het beestje één keer per dag met mij mee naar het bos ging. Uiteindelijk is ze overleden, de hond was nog vrij jong, is gelukkig wel goed terecht gekomen.


Hopelijk beseft de dame snel wat ze zal voorhebben en zoekt ze alsnog een goede thuis voor de pup





