In onze buurt woont een ontzettend mooie Berner Sennenreu, Frodo, van 11 maanden oud. Ik kom hem vrijwel dagelijks tegen tijdens de wandelingen met Binky. Iedere keer, echt al van verre afstand, schiet Binky in een 'agressieve' blafaanval, waarbij ik hem met geen mogelijkheid stil krijg, weg krijg of gekalmeerd krijg. Pas als Frodo weg gaat en om de hoek is verdwenen, wil Binky na een aantal woeste blaffen wel stil worden. Het gebeurt niet alleen bij Frodo, maar ook bij Lambik en Pucca, twee Bernerbroertjes. Het lijkt alsof Binky iets tegen Berners heeft.. Ik irriteer me er alleen mateloos aan dat hij zich er zo over opwindt, omdat ik de reden ervan niet weet. Wat zou het kunnen zijn? Want bij andere grote honden (Newfoundlander Bas bijv.) heeft hij nergens last van en schiet hij juist in de onderdanige fase.. Het is echt alleen bij Berners. En als hij zo'n aanval krijgt, hoe kan ik er dan voor zorgen dat hij binnen kortere tijd weer stil wordt? Want zeker om 05:30 's morgens is het heel vervelend! 
En een andere vraag. Binky is nu (bijna) 10 maanden en heeft heel erg de neiging om op ieder klein teefje te gaan rijden wanneer hij aan de lijn zit. (hier in de buurt zit hij vrijwel altijd aan de lijn, omdat hij kroketten in zijn oren heeft...) Blijkbaar ruikt elk teefje zo verrukkelijk dat meneer niet met z'n neus uit de geslachtsdelen kan blijven, zelfs niet als ze gesterilliseerd zijn! Kan het kwaad als hij zo opgewonden raakt enz. en dat het jonge teefje dat gewoon toelaat? Moet ik me dan geen zorgen maken over evt. loopsheid van dat teefje? Want er lopen vrij veel jonge teefjes rond hier, onder het jaar, maar die laten dat gewoon toe, dat berijden van Binky...
Ik vroeg het me zomaar af, omdat ik me een beetje gêneer als ik gewoon met de baasjes sta te praten... ![]()



3 doggies





