We hebben gisteren ook een hondje gevonden. Dat liep langs de kant van de autoweg. Eerst dacht ik dat het een kat was, maar toen we dichterbij kwamen bleek het toch echt een hondje van een onbestemd ras. Er staan daar wel wat huizen achteraf, maar daar was het toch wel erg ver vandaan. Mijn dochter heeft het hondje gevangen, het was eerst erg schuw. We konden er niet dichtbij komen en we waren bang dat het de weg op zou gaan. Net voor dat gebeurde wist mijn dochter het hondje te pakken. Het likte het gezicht van dochter helemaal af. Nu was het toch blij. We zijn naar een huis daar in de buurt gereden om te vragen of zij wisten waar het hondje thuis hoorde. Nee wisten ze niet. Ook de buren een paar 100 meter verder op, hadden geen idee. Dus toch maar weer meegenomen. Dochter zei, dat het wel bij haar kon blijven, maar dat vonden haar vader en ik niet zo'n goed idee. Ze heeft huisdieren genoeg. We moesten boodschappen doen, dus was het wel een beetje lastig met die vondeling bij ons. Dus eerst maar door naar de dierenkliniek. Hondje niet gechipt. Intussen had mijn man amevedi gebeld, met de vraag of er soms een klein hondje werd vermist. Zo te zien had het een chihuahua in de familie. Nee, niets van bekend, maar alles werd genoteerd.
Nou ja, om een lang verhaal kort te maken, het hondje is ter observatie opgenomen in de kliniek en zal maandag naar een asiel gebracht worden. Mocht de eigenaar op komen dagen, zal dat niet nodig zijn. maar ze hadden vanmorgen nog niets gehoord.
Misschien vraag je je af, waarom heb je zelf dat hondje niet meegenomen? Ik wilde dat het kon. Maar helaas onze gezondheid laat het niet toe. Toch wringt het.