Sorry voor als het verkeerd staat, maar zou niet weten waar ik het anders neer moet zetten...
Oke hier even iets waar ik al een tijdje over na denk.
Max is een Golden van 11 maanden oud. Vanaf het begin was hij al erg gesteld op zijn eten omdat hij de kleinste van het nest was en dus veel moeite moest doen om te eten.
Als Max een botje heeft, kan ik die zonder problemen wegnemen etc. máár ik kan hem tijdens het kauwen NIET aaien... Dan verstijfd hij of hij trekt (je ziet zn tanden niet) zn lipje op... Hij bijt niet, valt niet uit maar laat wel merken dat hij het niet fijn vindt... Zo ook met eten, ik kan met mn hand door de bak heen oid maar zodra ik hem wil aaien of lichamelijk contact met hem maak, dan verstijfd hij weer en trekt hij weer zijn lipje op (ook hierbij zie je geen tanden, zn lip rimpelt alleen een beetje).
Nu ben ik zo'n iemand die zegt: Ik vind het ook niet leuk als iemand aan mijn eten zit.
Maar in sommige gevallen moet ik toch bij hem komen met eten wanneer hij zich weer verslikt(zelfs met antischrok bak). Of als ik een te klein stukje bot moet afnemen...
Wat zouden jullie doen? Zo laten of er toch harder aan werken tot hij het lichamelijk contact ook niet erg meer vindt..
(Wanneer hij een botje in de buurt van een andere hond krijgt rent hij snel naar een plekje verder weg, wat hij gaat doen als de andere hond zijn kant op komt weet ik niet, dat is nog nooit voor gekomen...)
Graag hoor ik jullie meningen.... (of misschien tips)



3 doggies







