Vanmiddag gingen Ron en ik met de honden wandelen op een stuk waar ze los konden. Hero was er na de operatie van 2 weken geleden echt aan toe om snelle meters te maken.
Komen we op het pad waar ze (veilig) los kunnen zie ik in de verte een mevrouw met een klein hondje aankomen. De mevrouw ken ik van het uitlaten van de honden en ze denkt iedere keer op zijn minst dat haar hondje door die van mij wordt op gegeten. Maar ja. Die mevrouw loop tergend langzaam en mijn honden willen los. Als ik op haar moet wachten dan ben ik het pad alweer uit en dan moet ik de honden weer aanlijnen. Dus ik gok er op dat het goed gaat al ben ik daar met airedale terriers nooit zeker van. Ze zullen dat hondje niet opeten maar willen wel snuffelen.
ik heb 2 balletjes bij me en ga lekker ballen gooien. Hero komt ze goed terug brengen. Eerst met Finn in zijn kielzog maar Finn krijgt het kleine hondje in het vizier. Ik roep nog maar hij is al vertrokken. Ik loop rustig door en ook Hero gaat eens kijken waar Finn naar toe is. . Die mevrouw staat als verstijfd en roept dat ik de honden moet aanlijnen want ze zijn gevaarlijk voor haar hondje. Ahum ondertussen hing ze haar eigen hondje bijna op aan een slipketting om er zodoende voor te zorgen dat Hero en Finn er niet bij konden.
Ik riep mijn honden en "hoera" ze kwamen meteen, gefocust op mijn hand in het tasje waar de ballen en snoepjes altijd in zitten. Even een stukje vooruit gelopen en de bal weer weggegooid. Het werkte.
Heb verder niets meer tegen die mevrouw gezegd. Maar Ron was zeer verbolgen over het feit dat Hero en Finn gevaarlijk werden gevonden terwijl zij haar hondje wurgde in die slipketting.
Raar mens hoor



3 doggies





